Surja Lukman — Ajet 18

Kuptimi i fjalëve:

• تُصَعِّرْ خَدَّكَ – ta kthesh fytyrën nga njerëzit me mendjemadhësi dhe përbuzje.
• مَرَحًا – me krenari e arrogancë, duke ecur me mburrje në tokë.
• مُخْتَالٍ – ai që ecën me kryelartësi dhe veten e ka të madhe.
• فَخُورٍ – ai që lavdëron veten e tij para të tjerëve me atë që ka.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, në këtë ajet fisnik, po i jep këshilla robit të Tij të drejtë, Lukmanit, i cili po i këshillonte djalin e tij, dhe këto këshilla janë për çdo besimtar deri në Ditën e Kijametit. Allahu thotë: Mos e kthe fytyrën nga njerëzit kur ata të flasin me ty ose kur ti flet me ta, duke treguar përbuzje dhe mendjemadhësi ndaj tyre. Përkundrazi, ji i butë dhe i sjellshëm me njerëzit, sepse kthimi i fytyrës me arrogancë është shenjë e zemrës së ligë dhe e karakterit të keq.

Gjithashtu, mos ec në tokë me krenari e mburrje, duke u sjellë me mendjemadhësi dhe duke ecur me hapa të fryrë, sepse kjo është sjellje e urryer tek Allahu. Ai që ecën kështu, duke u mbajtur i madh dhe duke u lavdëruar para njerëzve me pasurinë, bukurinë ose pozitën e tij, Allahu nuk e do atë. Përkundrazi, Allahu e urren atë që është kryelartë në ecjen e tij dhe lavdëron veten e tij me të mirat që i ka dhënë Allahu, duke iu shmangur falënderimit të Allahut për këto të mira.

Përfitimet nga ajeti:

1. Islami na mëson moralin e lartë dhe sjelljen e mirë me njerëzit, duke na urdhëruar që të jemi të përulur dhe jo mendjemëdhenj.
2. Krenaria dhe arroganca janë cilësi të urryera tek Allahu, dhe besimtari duhet t'i shmangë ato në çdo situatë.
3. Ecja me përulësi dhe qetësi është shenjë e besimit të fortë, ndërsa ecja me mburrje është shenjë e dobësisë së karakterit.
4. Ky ajet na mëson se të gjitha të mirat që kemi janë nga Allahu, prandaj duhet të jemi falënderues dhe jo të lavdërojmë veten para të tjerëve.
5. Këshillat e Lukmanit për djalin e tij tregojnë rëndësinë e edukimit të fëmijëve me moralin islam, sepse edukimi i mirë është trashëgimia më e çmuar që u lëmë atyre.