Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маъонии калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
- «كَفَرَ»: кофир шуд, яъне ба Аллоҳ ва паёмбараш имон наовард.
- «يَحْزُنكَ»: туро ғамгин мекунад, андӯҳгин месозад.
- «مَرْجِعُهُمْ»: бозгашти онҳо, ҷои бозгашт ва ҳисобу китоби онҳо.
- «فَنُنَبِّئُهُم»: пас онҳоро огоҳ месозем ва хабар медиҳем.
- «بِذَاتِ الصُّدُورِ»: он чи дар дилҳо пинҳон аст, ниятҳо ва асрори ботинӣ.
- Тафсири оят:
Аллоҳи Таъоло ба Паёмбари худ (с) тасаллӣ медиҳад ва мефармояд, ки агар баъзе одамон ба Аллоҳ кофир шаванд ва роҳи имонро қабул накунанд, ин кофир шудани онҳо набояд туро ғамгин ва андӯҳгин созад. Зеро ту вазифаи худро иҷро кардӣ — даъват ва таблиғро расондӣ, ва ҳидоят кардан кори Аллоҳ аст, на кори ту. Пас, бар кофир шудани онҳо афсӯс нахӯр, чунки зарари кофирии онҳо ба худи онҳо бармегардад, на ба ту.
Сипас Аллоҳ мефармояд, ки бозгашт ва ҷои ҳисоби ҳамаи онҳо танҳо ба сӯи Мост дар рӯзи қиёмат. Он гоҳ Мо онҳоро аз он амалҳои баде, ки дар дунё карда буданд, огоҳ месозем ва подоши сазовори онҳоро медиҳем. Ҳеҷ амале аз онҳо пинҳон намемонад ва ҳеҷ чиз фаромӯш намешавад.
Дар охир Аллоҳ таъкид мекунад, ки Ӯ ба он чи дар дилҳо пинҳон аст, ба хубӣ огоҳ аст. Ҳеҷ ният, ҳеҷ фикр ва ҳеҷ асрори ботинӣ аз илми Ӯ пинҳон нест. Пас, ҳар кас бояд бидонад, ки Аллоҳ на танҳо амалҳои зоҳирии ӯро, балки ниятҳо ва ҳолатҳои дили ӯро низ медонад ва ба ҳисоб мегирад.
- Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:
- Ин оят ба мо меомӯзад, ки вазифаи даъваткунанда танҳо расондани паём аст, на маҷбур кардани одамон ба имон. Ин ба дили инсон оромӣ мебахшад ва ӯро аз андӯҳи беҳуда озод мекунад.
- Аллоҳ таъоло одил ва доност; ҳеҷ амале, ҳатто нияти пинҳонӣ, аз Ӯ пинҳон намемонад. Ин боиси он мешавад, ки инсон бо ихлос ва покии дил ба Аллоҳ рӯ оварад.
- Ояти карима ба мо умед мебахшад, ки ҳар кори некӯ ва ҳар нияти пок, ҳатто агар дар дил пинҳон бошад ҳам, аз назари Аллоҳ дур намемонад ва подоши худро мегирад.
- Ин оят даъвати бахшоиш ва тавба аст: ҳар кас то дами марг метавонад ба сӯи Аллоҳ баргардад ва роҳи имонро интихоб кунад, зеро бозгашт танҳо ба сӯи Аллоҳ аст ва Ӯ омӯрзанда ва меҳрубон аст.
- Қуръон китоби ҳидоят ва раҳмат аст; он на танҳо аҳком, балки тасаллии дилҳо, тарбияти нафс ва роҳнамоии зиндагии инсонро дар бар мегирад.
📜 Оят 21-25 — Сураи Лукман
Тарҷума — Лукман 23
Сураи Лукман Оят 23 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он кас, ки кофир шудааст, куфраш туро ғамгин насозад. Бозгашташон…Сураи Оят 23/34 — Сураи Лукман لقمان (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Лукман Гӯш кун, Сураи Лукман Тарҷума, Сураи Лукман mp3, Сураи Лукман pdf. Оят 21–25. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Қуръони Карим
Thursday, October 1, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


