Suurah As-Sajdah — Aayad 7

Macnaha Erayada:

• أَحْسَنَ: waa uu hagaajiyay, qurxiyay, oo uumay si fiican oo dhammaystiran.
• خَلَقَهُ: waa waxa uu abuuray, oo ah khalqiga uu Eebe sameeyay.
• بَدَأَ: waa uu billaabay.
• الْإِنسَانِ: waxaa loola jeedaa Nabi Aadam (CS).
• مِن طِينٍ: waa dhoobo (carro iyo biyo isku qasan).

Tafsiirka Aayadda:

Eebe waa kaas uumay wax kasta si qumman oo hagaagsan, isagoo si fiican u qaabaystay, oo wax kasta uu abuuray waa uu dhammaystiray, waxba kama yimaado gacantiisa marka laga reebo wanaag iyo qurux. Markaas wuxuu billaabay abuuridda aadanaha, taasoo ahayd abuuriddii Nabi Aadam (CS), wuxuuna ka abuuray dhoobo, isagoo uumay iyada oo aan hore u jirin tusaale ama la mid ah. Tani waxay muujinaysaa qudrada Eebe ee aan la koobi karin, iyo in uu yahay Abuuraha ugu fiican.

Faa'iidooyinka laga qaado:

1. Aayaddan waxay ina baraysaa in Eebe yahay Abuuraha ugu fiican, wax kasta oo uu abuuro waa qurux iyo hagaag, sidaas darteed waa inaan ku kalsoonaanno qadarradiisa oo aanan ka cabsan waxa uu noo qoray.
2. Waxay ina xusuusinaysaa bilowga abuurista aadanaha, kaasoo ka yimid dhoobo, taasoo ina tusinaysa inaan nahay kuwo liita asal ahaan, laakiin Eebe nagu sharrifay, sidaas darteed waa inaan isla weynayn oo aan u mahadnaqno Eebe.
3. Waxay ku boorrinaysaa inaan fiirino khalqiga Eebe oo aan ku fikirno quruxdiisa, taasoo ina siinaysa xikmad iyo Iimaan, oo ina soo dhaweynaysa xaqiiqda Eebe.
4. Waxay ina xusuusinaysaa in Eebe uu yahay kan wax kasta ku billaabay, sidaas darteed waa inaan u dhaqanno si fiican oo aan u raadino raalli ahaanshihiisa, oo aanan ku mashquulin dunida oo keliya.