Sure Secde — Ayet 9

Kelime Anlamları:

• سَوَّاهُ (Sevvâhü): Onu düzenledi, şekillendirdi, yaratılışını tamamladı ve dengeli bir biçim verdi.
• نَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِ (Nefeha fîhi min rûhihî): Ona kendi ruhundan üfledi; yani Allah'ın emriyle meleğin insana ruh üflemesi.
• السَّمْعَ (Es-Sem'a): İşitme duyusu ve kulaklar.
• الْأَبْصَارَ (El-Ebsâr): Görme duyusu ve gözler.
• الْأَفْئِدَةَ (El-Ef'ide): Kalpler, akıllar ve idrak melekeleri.
• قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ (Kalîlen mâ teşkürûn): Çok az şükrediyorsunuz; şükrünüz son derece azdır.

Tefsir:

Allah Teâlâ, insanı yaratma sürecini anlatmaya devam ediyor. Önce insanı topraktan, sonra bir damla sudan (nutfe) yarattığını, ardından ona düzgün bir biçim verip şekillendirdiğini haber veriyor. "Sonra onu düzenledi ve ona ruhundan üfledi" buyuruyor. Bu, insanın yaratılışındaki en büyük keramettir: Allah, meleği görevlendirerek insana ruh üfletmiş ve böylece insan, cansız bir varlık iken canlı, bilinçli ve şuurlu bir varlık hâline gelmiştir. Ruhun Allah'a nispet edilmesi, onun şerefini ve yüceliğini gösterir; çünkü ruh, Allah'ın emrinden olan ve O'na ait bir sırdır.

Ardından Allah, insana üç büyük nimeti bahşettiğini hatırlatıyor: İşitme (kulak), görme (göz) ve kalp (akıl/idrak). Bu üç duyu ve yetenek, insanın dünyayı tanıması, doğruyu yanlıştan ayırması, iyiyi kötüden seçmesi ve Rabbini tanıyıp O'na kulluk etmesi için verilmiştir. Kulakla sesleri, gözle renkleri ve varlıkları, kalple de anlamları ve hikmetleri kavrarız. Bu nimetler olmasaydı, insan ne iman edebilir ne de kendisine sunulan sayısız nimetin farkına varabilirdi.

Ancak Allah, insanın bu nimetlere karşı tutumunu şu çarpıcı ifadeyle özetliyor: "Ne kadar az şükrediyorsunuz!" İnsan, bu kadar büyük nimetler içinde yüzerken, çoğu zaman bunların farkına bile varmaz; Rabbini unutur, nankörlük eder. Oysa şükür, nimetin artmasına vesiledir. Bir an düşünsek: Gözümüzü açıp kapatmamız, kulağımızla bir ses duymamız, kalbimizin atması bile bizim elimizde değildir. Bunları bize veren Allah'a ne kadar şükretsek azdır.

Sevgili kardeşlerim! Bu ayet bize, yaratılışımızdaki hikmeti ve Rabbimizin üzerimizdeki sonsuz lütfunu hatırlatıyor. Bizler, başıboş yaratılmadık; bize verilen her uzuv, her duyu, her akıl birer emanettir. Bu emanetleri yerinde kullanmalı, gözümüzle ibret almalı, kulağımızla Kur'an dinlemeli, kalbimizle de Allah'ı zikretmeliyiz. Unutmayalım ki şükreden bir kul, nimetin kıymetini bilir ve Rabbi katında sevgili olur. Allah, bizleri şükreden kullarından eylesin.