Surja El-Ahzab — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• Jubelligune: Ata që përcjellin, transmetojnë.
• Risalat Allah: Mesazhet, porositë dhe urdhërat e Zotit.
• Jakhshaunehu: Ata i frikësohen Atij (Allahut) me frikë respekti dhe devotshmërie.
• Hasiban: Llogaritës, Ai që i di të gjitha veprat dhe do të kërkojë llogari për to.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet fisnik, Allahu i Lartësuar lavdëron profetët e Tij të mëparshëm dhe i veçon ata me cilësi të larta, duke i bërë shembull për besimtarët. Ata janë ata që e përcjellin mesazhin e Zotit te njerëzit pa e fshehur asgjë dhe pa u lodhur, pavarësisht vështirësive. Ata i frikësohen vetëm Allahut dhe nuk kanë frikë nga askush tjetër – as nga kërcënimet, as nga fjalët e kritikëve, as nga armiqtë. Kurdo që Zoti i urdhëronte për diçka, ata e bënin atë pa u ndalur nga frika e njerëzve, sepse zemrat e tyre ishin të lidhura vetëm me Krijuesin.

Më pas, Allahu thotë se Ai është i mjaftueshëm si llogaritës – Ai i di të gjitha veprat e robërve të Tij, i ruan ato dhe do t'i shpërblejë në Ditën e Gjykimit: nëse janë vepra të mira, shpërblimi është i mirë; nëse janë të këqija, dënimi është i drejtë. Kjo është një siguri e madhe për ata që e përcjellin të vërtetën – ata nuk kanë nevojë për miratimin e njerëzve, sepse Allahu i sheh dhe i llogarit të gjitha.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Liria e vërtetë është që zemra të mos jetë e robëruar nga frika e krijesave – kush i frikësohet Allahut, nuk ka pse të frikësohet nga askush tjetër.
2. Përcjellja e mesazhit të Zotit kërkon guxim dhe sinqeritet, dhe Allahu i do ata që e bëjnë këtë pa u ndalur nga pengesat.
3. Mbështetja te Allahu është çelësi i qetësisë – Ai është llogaritës i mjaftueshëm, prandaj mos u shqetëso për atë që thonë njerëzit, por përqendrohu në atë që do Zoti.
4. Ky ajet na mëson se nderi i vërtetë nuk është te lavdërimi i njerëzve, por te përmbushja e amanetit që na ka ngarkuar Zoti, me durim dhe me besim të plotë se Ai nuk e humb kurrë punën e të mirëve.