Sura Saba — Werset 25

Znaczenie słów:

• lā tus'alūn – nie będziecie pytani (nie będziecie pociągani do odpowiedzialności)
• ajramnā – popełniliśmy przestępstwa, grzechy (od słowa „idżrām” – czynienie zła, grzech)
• wa lā nus'al – i my nie będziemy pytani
• ta'malūn – czynicie, wykonujecie (wasze uczynki)

Tafsir (wyjaśnienie):

Zwróć się do nich, o Proroku, i powiedz: „Nie będziecie pociągani do odpowiedzialności za nasze grzechy i przewinienia, które popełniliśmy, ani my nie będziemy pociągani do odpowiedzialności za to, co wy czynicie”. Oznacza to, że każdy człowiek odpowiada wyłącznie za swoje własne czyny – nikt nie ponosi odpowiedzialności za czyny innych. Wierzący nie będą pytani o grzechy niewiernych, a niewierni nie będą pytani o uczynki wierzących. W Dniu Sądu każdy zostanie rozliczony jedynie z tego, co sam uczynił. W ten sposób Bóg nakazuje Prorokowi odciąć się od niewiernych i ich postępowania, dając do zrozumienia, że nie ma między nimi żadnej wspólnoty w odpowiedzialności – każdy poniesie konsekwencje swoich własnych czynów.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Sprawiedliwość Boża – Ten werset ukazuje doskonałą sprawiedliwość Boga, który nie obciąża nikogo grzechami innych. To uczy nas, że w islamie panuje zasada indywidualnej odpowiedzialności – każdy człowiek jest panem swoich czynów i za nie odpowie.
2. Czystość i odcięcie się od zła – Werset ten uczy nas, że powinniśmy być czyści od grzechów innych ludzi i nie mieszać się z ich złym postępowaniem. To daje wierzącemu spokój i wolność – nie musi on dźwigać ciężaru cudzych przewinień.
3. Zachęta do dobrych uczynków – Skoro każdy będzie rozliczony z własnych czynów, to warto inwestować w dobre uczynki, które przyniosą korzyść tylko nam samym. To motywuje do ciągłego doskonalenia siebie i dążenia do tego, co podoba się Bogu.
4. Pokój serca – Werset ten daje wierzącemu ogromny spokój, ponieważ uwalnia go od lęku o czyny innych ludzi. Nie musimy martwić się o to, co robią inni – naszym obowiązkiem jest dbać o własne postępowanie.
5. Mądrość w dialogu – Werset uczy nas, jak prowadzić spór z niewierzącymi – z godnością, spokojem i jasnym przekazem, bez agresji, ale z pełną jasnością co do granic odpowiedzialności każdej ze stron.