Surja Sebe — Ajet 42

Kuptimet e fjalëve:

• لَا يَمْلِكُ – nuk kanë në dorë, nuk kanë fuqi.
• نَّفْعًا – dobi, ndihmë.
• وَلَا ضَرًّا – as dëm, as lëndim.
• ظَلَمُوا – bënë padrejtësi ndaj vetes së tyre me mosbesim dhe mëkate.
• ذُوقُوا – shijoni (përvojoni realisht dhembjen).

Tefsiri i Ajetit:

Në Ditën e Kiametit, kur të mblidhen të gjithë njerëzit para Zotit, ata që u adhuruan në vend të Allahut – si idhujt, engjëjt, njerëzit e mëdhenj apo të tjerë – nuk do të kenë asnjë fuqi për t’u sjellë dobi adhuruesve të tyre, as për t’i shpëtuar nga dënimi, e as nuk do të kenë mundësi t’u bëjnë dëm atyre që i adhuruan. Të gjitha çështjet në atë Ditë i përkasin vetëm Allahut, i Cili është Sunduesi i vetëm dhe i Gjithëfuqishëm.

Pastaj, Allahu i drejtohet atyre që i bënë padrejtësi vetes së tyre me mosbesim dhe mëkate, duke u thënë me ashpërsi: "Shijoni dënimin e Zjarrit të Xhehenemit, të cilin ju e mohonit në jetën e dynjasë dhe e quajtët gënjeshtër." Kjo është një ndëshkim i drejtë për ata që nuk besuan në premtimin e Allahut dhe në kërcënimin e Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Të diturit se asnjë krijesë – sado e madhe qoftë – nuk ka fuqi të sjellë dobi apo dëm në Ditën e Kiametit, prandaj duhet t’ia kushtojmë adhurimin vetëm Allahut, i Cili ka fuqi absolute mbi çdo gjë.
2. Ajeti na paralajmëron se mohimi i Dënimit të Zjarrit është shkak për dënim të përjetshëm; prandaj duhet ta marrim seriozisht kërcënimin e Allahut dhe të përgatitemi me vepra të mira.
3. Na mëson se drejtësia e Allahut është e përsosur – Ai nuk dënon askënd pa e merituar, por i dënon ata që zgjodhën rrugën e gabuar me vullnetin e tyre të lirë.
4. Na nxit që në këtë jetë të jemi të kujdesshëm ndaj padrejtësisë ndaj vetes sonë, duke u penduar dhe duke u kthyer te Allahu para se të vijë Dita kur pendimi nuk pranohet më.