Саба сүресі — Аят 42

1. Сөздердің мағынасы:

• فَالْيَوْمَ – "Сондықтан бүгін", яғни қиямет-қайым күні.
• لَا يَمْلِكُ – "қолынан келмейді", "билік ете алмайды".
• نَفْعًا – "пайда".
• ضَرًّا – "зиян".
• ظَلَمُوا – "зұлымдық етті", яғни Аллаға серік қосып, күнә жасап, өздеріне зиян келтірді.
• ذُوقُوا – "татыңдар", "тартыңдар".
• تُكَذِّبُونَ – "өтірікке шығаратын едіңдер", "жалған дейтін едіңдер".

1. Аяттың тәпсірі:

Қиямет күні, яғни есеп беру мен жазалау күні келгенде, дүниеде Алладан өзгеге құлшылық етіп, оларға тәуекел еткен адамдар өздері табынған нәрселерден ешқандай пайда да, зиян да көре алмайды. Олар бір-біріне көмектесуге де, бір-біріне зиян тигізуге де құдіретті емес. Себебі барлық іс толығымен Алланың қолында. Сол күні Алла Тағала өздеріне зұлымдық жасағандарға, яғни имансыздық пен күнәһарлық арқылы өз бастарына қасірет әкелгендерге: "Дүниеде өтірік деп, жалған деп есептеген тозақ отының азабын енді татыңдар!" – дейді. Олар бұл азапты бұрын мойындамай, одан қашпақ болған еді, енді оны амалсыз тартады.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Қиямет күнінде ешкім ешкімге пайда да, зиян да тигізе алмайды; барлық билік жалғыз Алланың қолында екенін білу – адамды тек Оған ғана сенуге, Оған ғана тәуекел етуге жетелейді.
• Дүниеде Алладан өзгеге сыйыну, олардан пайда күту – үлкен адасушылық екенін түсіну. Шынайы пайда мен зиян тек Алланың құзырында.
• Аят адамды өзін-өзі тексеруге шақырады: "Мен өзіме зұлымдық жасап, күнәға батып жүрмін бе?" – деп ойлануға тәрбиелейді.
• Тозақ азабын өтірікке шығару – адамды мәңгілік қасіретке апаратын қауіпті жол. Сондықтан Құрандағы ескертулерді елеусіз қалдырмау керек.
• Бұл аят мұсылманды Алланың әділдігіне сенуге, жақсылыққа ұмтылып, жамандықтан сақтануға шақырады. Өйткені әркім өз ісінің жауабын алады.
• Құранның әрбір аяты – адам баласына берілген үлкен ескерту әрі рақым. Оны оқып, ойланып, өмірде ұстану – нағыз бақытқа жетудің жолы.