Йа Син сүрәсе — Аять 15

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Бәшәр» — кеше, инсан.

— «Рахман» — Аллаһның бик киң рәхмәтле исеме.

— «Тәкзиб» — ялганга чыгару, ялганчы дип атау.

Аять тәфсире:

Шәһәр халкы үзләренә килгән рәсүлләргә болай диде: «Сез безнең кебек үк гади кешеләр генә, бездән өстенлегегез юк. Без сезнең пәйгамбәр икәнлегегезгә ышанмыйбыз. Әгәр дә безгә Аллаһ бернәрсә дә иңдермәгән — ул вәхий дә, китап та, хәбәр дә түгел. Сез, әлбәттә, Аллаһка ялган сөйлисез, үзегезне пәйгамбәр дип атап, безне алдыйсыз». Алар рәсүлләрнең дәгъвасын бөтенләй кире кактылар һәм аларның кеше булуларын гаеп итеп, үзләренә килгән һәр хакны инкяр иттеләр. Аларның бу сүзләре наданлыктан һәм үҗәтлектән килде, чөнки Аллаһның рәсүлләре һәрвакыт кеше булып киләләр, ләкин аларга вәхий иңә һәм алар могҗизалар күрсәтәләр.

Аятьтән алынган файдалар:

— Пәйгамбәрләрнең кеше булып килүе — аларның пәйгамбәрлегенә каршы дәлил түгел, бәлки Аллаһның хикмәте.

— Кешеләрнең инкяр итүе һәм мыскыллавы хакны үзгәртә алмый; хак — Аллаһтан килгән нәрсә.

— Рәсүлләргә каршы килүчеләрнең гадәти ысулы — аларны ялганчыга чыгару, ләkin бу аларның хакыйкатьтән ераклыгын күрсәтә.

— Мөэмин кеше Аллаһның рәсүлләренә ышанырга һәм аларның сүзләрен кабул итәргә тиеш, хәтта алар гади кешеләр булсалар да.