سوره یس — آیه 24

معانی کلمات:

• إِذًا: در آن صورت، در این حالت.
• ضَلَالٍ: گمراهی، انحراف از راه حق.
• مُبِينٍ: آشکار، روشن و واضح.

تفسیر آیه:

این جمله ادامه سخنان آن مرد مؤمنی است که در شهر «انطاکیه» به قوم خود پند میداد و آنان را از عذاب الهی میترساند. او در برابر بتپرستی قومش، با استدلالی روشن و منطقی، آنان را به توحید و یکتاپرستی دعوت میکرد.

او میفرماید: اگر من به جای عبادت خدای یگانه، موجوداتی را که هیچ سود و زیانی برای من ندارند و مالک هیچ کاری نیستند، عبادت کنم، قطعاً در گمراهی آشکار و انحراف واضحی خواهم بود. زیرا عبادت تنها شایسته کسی است که آفریدگار، روزیدهنده و مالک همه چیز است و هیچ معبودی جز او حق پرستش ندارد.

این سخن نشان میدهد که آن مرد مؤمن، با بصیرت کامل و اخلاص خالص، راه حق را شناخته بود و از هرگونه شرک و بتپرستی بیزاری میجست. او با این جمله، هم ایمان خود را اعلام کرد و هم قومش را به اندیشه و تفکر دعوت نمود.

فواید و پیامهای آیه:

1. توحید، اساس نجات است: انسان تنها با عبادت خدای یگانه از گمراهی رهایی مییابد و هرگونه شرک و بتپرستی، گمراهی آشکار است.
2. ایمان، بصیرت میآورد: مؤمن واقعی با شناخت حق، از هرگونه شک و تردید خارج میشود و با اطمینان کامل، راه خود را انتخاب میکند.
3. شجاعت در بیان حق: آن مرد مؤمن با وجود تهدید قومش، با شجاعت ایمان خود را ابراز کرد و از گفتن حق هراسی نداشت. این درس بزرگی برای ماست که در برابر باطل، حق را بگوییم و از سرزنش دیگران نترسیم.
4. عبادت، شایسته خداست: هیچ معبودی جز خدای یگانه شایسته پرستش نیست و عبادت غیر او، نه تنها سودی ندارد، بلکه انسان را در گمراهی عمیق فرو میبرد.
5. دعوت به تفکر: این آیه انسانها را دعوت میکند تا درباره معبودهای خود بیندیشند و ببینند آیا این معبودها توانایی دفع ضرر یا جلب نفع دارند یا نه؟ اگر ندارند، چرا آنها را میپرستند؟