سوره یس — آيت 24

1) لفظن جي معنيٰ:

• إِنِّي: بيشڪ آءٌ.
• إِذًا: انهيءَ صورت ۾، جيڪڏهن ائين ڪريان.
• لَفِي: يقيناً اندر هجان ها.
• ضَلَالٍ: گمراهيءَ ۾، رستي کان ڀٽڪڻ ۾.
• مُّبِينٍ: پڌري، ظاهر، بي نقاب.

2) آيت جي تفسير:

هيءَ آيت انهيءَ مؤمن مرد جي زبان مان آهي، جيڪو پنهنجي قوم کي سچي دين ڏانهن سڏي رهيو هو. هن چيو ته: جيڪڏهن آءٌ الله کي ڇڏي ٻين کي پوڄڻ لڳان، جن وٽ نه ڪا طاقت آهي ۽ نه ڪو اختيار، ته پوءِ آءٌ پڌري ۽ بي نقاب گمراهيءَ ۾ هجان ها. ڇو ته اهي معبود نه مون کي ڪا فائده پهچائي سگهن ٿا ۽ نه ئي ڪنهن نقصان کي دفع ڪري سگهن ٿا. رحمان جيڪڏهن مون تي ڪو ڏک يا تڪليف موڪلڻ گهري، ته اهي مورتيون نه ان کي روڪي سگهن ٿيون ۽ نه مون کي بچائي سگهن ٿيون. اهڙي عقيدي ۾ رهڻ ۽ اهڙن بيوس معبودن کي پوڄڻ کان سواءِ ٻيو ڪجهه نه آهي، مگر اهو ته انسان سڌي رستي کان ڀٽڪي پوي ۽ حق کي ڇڏي باطل کي پڪڙي. اهو ئي سبب آهي جو هن چيو ته آءٌ اهڙي ڪم کي يقيناً پڌري گمراهي سمجهان ٿو، جنهن ۾ ڪو به شڪ ناهي ۽ جيڪا هر عقلمند انسان جي نظر ۾ ظاهر ۽ آشڪار آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• هيءَ آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته شرڪ ڪيترو وڏو ڀڙڪو ۽ پڌري گمراهي آهي، ۽ توحيد ئي سڌو ۽ صحيح رستو آهي.
• اهو مؤمن مرد، جنهن کي قوم قتل ڪيو، تنهن به پنهنجي ايمان تي ثابت قدم رهيو ۽ حق جي ڳالهه کلي چئي ڇڏي. ان مان اسان کي سکيا ملي ٿي ته حق جي راهه ۾ ثابت قدم رهڻ ۽ سچي ڳالهه چوڻ ۾ ڪنهن به مشڪل کان نه گهٻرائجي.
• الله تي ڀروسو رکڻ ۽ ان کان سواءِ ٻين کي پوڄڻ کان پرهيز ڪرڻ ئي عقل ۽ ايمان جو تقاضا آهي، ڇو ته اهي ٻيا نه فائده پهچائي سگهن ٿا ۽ نه نقصان کي ٽاري سگهن ٿا.
• هيءَ آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان قرآن تي غور ڪريون، ان جي سچائي کي سمجهون ۽ ان جي تعليمات تي عمل ڪريون، ته جيئن دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿيون.