Surat Yasin — Ayat 27

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• بِمَا (bimā): tegesé "kelawan apa" utawa "amarga saka apa" — ing kene ateges amarga saka pangapuraning Allah.
• غَفَرَ (ghafara): ngapura, nutupi dosa lan ngilangake.
• رَبِّي (rabbī): Pangeranku, yaiku Allah SWT.
• الْمُكْرَمِينَ (al-mukramīn): wong-wong kang diparingi kamulyan lan kaurmatan.

2) Tegesing ayat:

Ing ayat iki, wong mukmin kang mati syahid (yaiku wong kang ngajak kaumé marang dalané Allah) lagi ana ing swarga lan ngrasakaké nikmat kang gedhé banget. Dheweke banjur ngomong karo rasa kepéngin banget: "Muga-muga kaumku padha ngerti, muga-muga wong-wong kang mauné nglakoni gawé ala marang aku padha ngerti, menawa Pangeranku wis ngapura kabèh dosaku lan ndadèkaké aku kalebu wong-wong kang diparingi kamulyan lan kaurmatan ing swarga."

Dheweke ora nesu marang kaumé kang wis nyiya-nyiya lan matèni dhèwèké. Malah dheweke kepéngin banget supaya kaumé padha ngerti kabegjan kang lagi dialami, supaya padha gelem manut lan mèlu mlebu swarga kaya dhèwèké. Iki nuduhaké akhlak kang mulya banget: senajan wis disakiti, atiné isih kebak rasa tresna lan pangarep-arep supaya wong liya padha éntuk kabagjan.

Dadi, ayat iki mulangaké menawa wong kang iman lan sabar ing dalané Allah bakal éntuk pangapura lan kamulyan kang gedhé saka Allah. Lan wong mukmin kang sejati iku ora mung mikiraké awaké dhéwé, nanging uga kepéngin wong liya padha éntuk kabagjan.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Pangapuraning Allah iku gedhé banget: Sapa waé kang iman lan taat marang Allah, senajan tau gawé dosa, yèn dhèwèké tobat lan sabar ing dalané Allah, bakal éntuk pangapura.
• Kamulyan sejati iku saka Allah: Ora ana kamulyan kang luwih dhuwur tinimbang kamulyan kang diparingaké Allah ing akhérat. Mulane aja mung nggolèk kamulyan ing donya.
• Katresnan marang manungsa: Wong mukmin kang sejati iku tresna marang wong liya, kepéngin supaya wong liya padha éntuk hidayah lan mlebu swarga. Iki mulangaké awaké dhéwé supaya ora sengit, nanging ndonga lan ngajak wong liya marang kabecikan.
• Iman iku dalan kanggo mlebu swarga: Ayat iki nuduhaké menawa iman lan sabar iku dadi sebab utama kanggo mlebu swarga lan éntuk kamulyan ing ngarsané Allah.
• Pangarep-arep supaya wong liya padha iman: Wong mukmin kang mati syahid isih kepéngin kaumé padha iman. Iki dadi pepéling kanggo awaké dhéwé supaya tansah ndonga lan ngajak kulawarga, kanca, lan tangga teparo marang dalané Allah.