Yosin surasi — Oyat 27

Kalimalarning ma'nolari:

• Bimā — sababli, tufayli.
• Gʻafara — kechirdi, magʻfirat qildi.
• Al-mukramīn — izzat-ikrom qilinganlar, hurmat-ehtiromga sazovor boʻlganlar.

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh yoʻlida shahid boʻlgan moʻmin kishining soʻzi keltirilmoqda. U shahid boʻlgach, Alloh taolo unga jannatni nasib qiladi va u jannat neʼmatlarini koʻrib, oʻz qavmini eslab, ularning ham hidoyat topishini orzu qilib shunday deydi: "Qaniydi, qavmim bilib qolsa edi — Rabbim meni magʻfirat qilganini va meni izzat-ikrom qilinganlar qatoriga kiritganini!" Uning bu soʻzi taassuf va orzu-istak bilan aytilgan boʻlib, u qavmining ham xuddi oʻzi kabi iymon keltirib, najot topishini xohlaydi. Chunki u Allohning magʻfirati va ikromiga erishganini bilgan holda, agar qavmi buni bilsa, ular ham iymon keltirib, shu baxtga erishishlarini umid qiladi. Bu hol — moʻminning oʻz qavmi va yaqinlariga boʻlgan mehr-muhabbati va ularning hidoyati uchun qaygʻurishining eng oliy namunasidir.

Foydalar:

1. Moʻmin kishi oʻzining yaxshi holatini koʻrganida ham, boshqalarni ham hidoyatga chorlashni unutmaydi — bu haqiqiy iymonning belgisidir.
2. Alloh yoʻlida sabr qilgan va iymonida sobit boʻlgan kishini Alloh magʻfirat qiladi va izzat-ikromga sazovor qiladi.
3. Shahidlik — oliy martaba boʻlib, u kishining gunohlariga kafforat boʻladi va uni jannatda mukramlar qatoriga kiritadi.
4. Bu oyat moʻminlarga umid bagʻishlaydi — ular ham Allohning magʻfirati va ikromiga erishishlari mumkinligini, agar iymon va sabr bilan yashasalar, albatta najot topishlarini oʻrgatadi.
5. Oʻz qavmi va yaqinlarining hidoyati uchun qaygʻurish — paygʻambarlarning fazilati boʻlib, moʻminlar ham shu xislatni oʻzlarida mujassam etishlari lozim.