Йа Син сүресі — Аят 65

1. Сөздердің мағынасы:

• نَخْتِمُ — мөр басамыз, бітеміз, яғни ауыздарын сөйлемейтіндей етіп жабамыз.
• أَفْوَاهِهِمْ — олардың ауыздары.
• تُكَلِّمُنَا — бізге сөйлейді, куәлік береді.
• أَيْدِيهِمْ — олардың қолдары.
• تَشْهَدُ — куәлік етеді.
• أَرْجُلُهُم — олардың аяқтары.
• يَكْسِبُونَ — жасап жинаған істері, кәсіп еткендері.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күнінің бір сәтін суреттейді. Сол күні қияметке сенбеген, Аллаһқа қарсы келген адамдар өздерінің дүниеде жасаған күнәларын жоққа шығарып, сылтау айтқысы келеді. Бірақ Аллаһ олардың ауыздарына мөр басып, сөйлеу мүмкіндігін тоқтатады. Сөйтіп, олар тілдерімен ешбір желеу айта алмайды.

Сонда олардың өз дене мүшелері — қолдары мен аяқтары — тілге келіп, сол адамның дүниеде не істегенін ашық баяндайды. Қолдары ұстаған, ұрлаған, соққан, жазған істерін айтады; аяқтары барған жерлерін, жасаған күнәларын куәлік етеді. Яғни адамның әрбір мүшесі өз ісіне куә болып, әділетті сот алдында шындықты ашады.

Бұл жерде тек қол мен аяқ қана емес, жалпы адамның барлық мүшелері өз істері үшін куәлік беретіні меңзеледі. Өйткені әрбір мүше өзі жасаған іске жауап береді. Осылайша, сол күні ешкім ешнәрсені жасыра алмайды, әркімнің ісі анық ашылады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһ әділ соттың иесі екенін білеміз. Қиямет күні ешкім әділетсіздікке ұшырамайды, әркім өз ісіне сай жауап алады.
• Адамның дене мүшелері де оның ісіне куә болатынын білу — бізді әрбір ісімізге мұқият болуға шақырады. Қолымызбен, аяғымызбен, тілімізбен жасаған әрбір әрекетіміз есепке алынады.
• Бұл аят адамды жақсылыққа ұмтылуға, жамандықтан сақтануға тәрбиелейді. Өйткені біздің әрбір қимылымыз жазылып, куәлікке айналады.
• Қияметке сену — адамды адалдыққа, әділдікке, тақуалыққа жетелейді. Ол өзін жауапкершіліктен бос санамайды.
• Аллаһтың құдіреті шексіз екенін көреміз: Ол тілді сөйлетпей қойып, басқа мүшелерді сөйлете алады. Бұл — Аллаһтың әміріне ешнәрсенің қарсы тұра алмайтынының дәлелі.
• Осы аят арқылы адам баласы өз денесін Аллаһ жолында пайдалануға, жақсылық жасауға, күнәдан сақтануға шақырылады. Себебі бұл мүшелер бізге берілген аманат, оларды дұрыс жұмсау — әр мұсылманның парызы.