Surja Ja Sin — Ajet 78

Kuptimet e fjalëve:

• Darebe lenâ methelen: Ai na dha një shembull (të çuditshëm e të kotë).
• Nesije halkahu: Ai harroi krijimin e vet (se si u krijua nga asgjëja).
• Ramîm: Eshtra të kalbura e të shkatërruara, që janë bërë pluhur.

Tefsiri i ajets:

Ky njeri jobesimtar, duke mohuar ringjalljen, erdhi tek i Dërguari (paqja qoftë mbi të) me një eshtër të kalbur në dorë, e thërrmoi atë dhe e hodhi, duke thënë me tallje: "Kush mund t'i kthejë këto eshtra në jetë pasi janë bërë pluhur e kalbur?" Me këtë veprim dhe fjalë, ai i dha Zotit një shembull të kotë, duke e krahasuar fuqinë e Krijuesit me fuqinë e krijesës, dhe harroi fillimin e krijimit të vet – se si ai vetë nuk ishte asgjë, pastaj u krijua nga një pikë uji (meni) i dobët. Ai nuk e kuptoi se Ai që e krijoi atë herën e parë nga asgjëja, është i aftë ta krijojë përsëri, madje edhe më lehtë. Pra, ai harroi fuqinë e Zotit dhe fillimin e krijimit të vet, prandaj e mohoi ringjalljen e eshtrave të kalbura.

Përfitimet që nxirren nga ajeti:

1. Fuqia e Zotit është e pakufishme: Ai që krijoi njeriun nga asgjëja, padyshim që është i aftë ta ringjallë atë pas vdekjes. Ringjallja nuk është më e vështirë për Të sesa krijimi i parë.
2. Paralajmërim nga arroganca dhe tallja: Tallja me premtimet e Zotit dhe mohimi i fuqisë së Tij është prej injorancës më të madhe, sepse njeriu harron dobësinë e vet dhe fillimin e krijimit të tij.
3. Të menduarit për krijimin e vet: Njeriu që mediton se si u krijua nga një pikë uji, nuk do ta mohojë kurrë ringjalljen, por do ta pranojë me bindje se Zoti është i Plotfuqishëm mbi çdo gjë.
4. Besimi në ringjallje është thelbi i besimit: Ringjallja është e vërtetë dhe do të ndodhë patjetër, sepse Zoti që e krijoi botën herën e parë, do ta rikrijojë atë për llogari e shpërblim. Ky besim e bën njeriun të përgatitet për atë ditë me vepra të mira dhe e largon atë nga mashtrimi i kësaj jete.