سورت صافات — آیت 142

د معاني کلمو:

• فَالْتَقَمَهُ: ژر یې تېر کړ، یعنې حوت (کب) هغه تېر کړ.
• الْحُوتُ: کب، لوی کب.
• مُلِيمٌ: هغه څوک چې د ملامتۍ وړ وي، ځان په ملامتۍ کې اچول شوی.

تفسیر:

کله چې یونس علیه السلام له خپل قوم څخه په غوصه ووت او کښتۍ ته سواره شو، نو په سمندر کې سخته طوفان راغی. د کښتۍ سپرلۍ پریکړه وکړه چې د بار د سپکولو لپاره قرعه واچوي، او قرعه درې ځله پر یونس علیه السلام ووته. نو هغه یې په سمندر کې وغورځاوه. الله تعالی یو لوی کب (حوت) ته امر وکړ چې یونس علیه السلام تېر کړي، پرته له دې چې هغه ته زیان ورسوي یا یې هډوکي مات کړي. نو کب هغه تېر کړ، په داسې حال کې چې یونس علیه السلام د خپل عمل له امله د ملامتۍ وړ و، ځکه چې هغه له خپل قوم څخه پرته له الله تعالی له اجازې وتلی و او هغه کار یې کړی و چې د نبي لپاره یې شان نه و.

فايدې:

• دا چې الله تعالی خپل پیغمبران په مصیبتونو سره ازموي، خو بیا هم پر دوی رحم کوي او د دوی د ژغورنې لپاره لارې چمتو کوي.
• دا چې یو مومن باید تل د الله تعالی له حکم څخه راضي وي او په خپلو چارو کې له الله تعالی اجازه واخلي، ځکه چې پرته له اجازې کار کول د ملامتۍ لامل کیږي.
• دا چې الله تعالی د خپلو بندګانو د توبې دروازه تل پرانیستې ده، او که څه هم یونس علیه السلام په مصیبت کې و، خو الله تعالی یې ژر تر ژره وژغوره او د هغه توبه یې قبوله کړه.