Ас-Саффат сүрәсе — Аять 142

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Фәлтәкәмәһү» — ул аны йотты, эченә алды.
• «Әл-хүт» — балык (биредә зур балык мәгънәсендә).
• «Һүвә мүлим» — ул шелтәгә, гаепләүгә лаек булган хәлдә иде.

Аять тәфсире:

Аллаһы тәгалә Юныс галәйһиссәләмнең догасын кабул итте, әмма аны сынау дәвам итте. Аны көймәгә салгач, көймәдәгеләр аны диңгезгә ташладылар. Шул ук вакытта Аллаһы тәгаләнең әмере белән зур бер балык килеп, Юнысны йотып җибәрде. Ул балык эчендә исән килеш калды. Әмма ул үзен гаепләрлек хәлдә иде — чөнки ул Аллаһы тәгаләнең рөхсәтеннән башка, үз кавеменнән аерылып, диңгезгә юл тоткан иде. Бу аның өчен зур сынау булды, ләкин ул шушы хәлдә дә Аллаһыны искә алудан туктамады.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кеше хата кылса да, Аллаһы тәгаләнең рәхмәтеннән өмет өзмәскә тиеш. Юныс пәйгамбәр гөнаһлы булса да, Аллаһы аны ярдәмсез калдырмады.
• Бәла-казалар кешене тәүбәгә һәм Аллаһыга кайтуга этәргеч булырга тиеш.
• Аллаһы тәгаләнең кодрәте чиксез: Ул балыкны да үз колына хезмәт иттерергә көченнән килә.
• Һәр кыенлыктан соң җиңеллек киләчәгенә ышанырга кирәк, чөнки Аллаһы тәгалә догаларны ишетүче һәм кабул итүче.