සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 142

වචනවල අර්ථ:

• فَالْتَقَمَهُ – ඔහුව ගිල දැමීය (මත්ස්‍යයා ඔහුව මුඛයට ගෙන ගිල දැමීම).
• الْحُوتُ – මත්ස්‍යයා (විශාල මත්ස්‍යයා).
• وَهُوَ مُلِيمٌ – ඔහු තමාටම දොස් පැවරිය යුතු තත්ත්වයක සිටියේය; එනම්, තමා කළ ක්‍රියාව නිසා නින්දාවට හා පරිත්‍යාගයට ලක්විය යුතු තැනැත්තෙකු විය.

අර්ථ විවරණය:

යූනුස් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තම ජනතාව කෙරෙහි කෝපයට පත්ව, අල්ලාහ්ගේ අවසරය නොමැතිව ඔවුන් අතහැර ගියේය. ඔහු මුහුදු ගමනක යෙදුණු නැවකට නැග්ගේය. නැව මුහුද මැදදී ගිලී යාමේ අනතුරකට මුහුණ දුන් අතර, නැවේ බර අඩු කිරීම සඳහා එක් අයෙකු මුහුදට දැමීමට සිදු විය. දෙවරක් කුසපත් ඇදීමේදී යූනුස් නබිගේ නම වැටුණු අතර, අවසානයේදී ඔහුව මුහුදට හෙළන ලදී. එවිට අල්ලාහ්ගේ අණින් විශාල මත්ස්‍යයෙකු ඔහුව ගිල දැමීය. එම මත්ස්‍යයා ඔහුට හානියක් නොකළේ අල්ලාහ්ගේ ආරක්ෂාව නිසාය. එම අවස්ථාවේදී යූනුස් නබි තමා කළ ක්‍රියාව නිසා (අවසරයකින් තොරව ජනතාව අතහැර යාම) දොස් පවරනු ලබන තත්ත්වයක සිටියේය. ඔහු තම දෝෂය වටහාගෙන, අඳුරු තුනෙන් (මත්ස්‍යයාගේ බඩේ අඳුර, මුහුදේ අඳුර, රාත්‍රියේ අඳුර) තුළදී අල්ලාහ්ට කන්නලව් කළේය: "ලා ඉලාහ ඉල්ලා අන්ත, සුභ්හානක ඉන්නී කුන්තු මිනස් සාලිමීන්" (ඔබ හැර වෙන දෙවියෙකු නැත. ඔබ පිවිතුරුය. සැබැවින්ම මම අපරාධකරුවන්ගෙන් කෙනෙකු වීමි).

මෙම ආයාවෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ අවසරය නොමැතිව කටයුතු කිරීමේ ප්‍රතිඵලය දුක්ඛිත විය හැකි බවත්, නබිවරුන් වැනි උත්තමයන්ට පවා එවැනි අවස්ථාවලදී පරීක්ෂාවන්ට මුහුණ දීමට සිදු වන බවත් මෙයින් පෙනේ.
2. දෝෂයක් සිදු වූ විට, එය පිළිගෙන අල්ලාහ් වෙත පසුතැවිලි වීම ඉතා වැදගත් බව මෙයින් උගන්වයි. යූනුස් නබි මත්ස්‍යයාගේ බඩ තුළදී පවා අල්ලාහ්ව සිහි කර පසුතැවිලි වූ අයුරු අපට මෙහිදී පෙනේ.
3. අල්ලාහ්ගේ දයාව අතිමහත්ය. ඔහු තම ගැතියා පසුතැවිලි වූ විට, කෙතරම් දුෂ්කර තත්ත්වයක සිටියත් ඔහුව මුදවා ගනී. මත්ස්‍යයාගේ බඩ වැනි අඳුරු තැනක සිට පවා ඔහුගේ කන්නලව්ව පිළිගනු ලැබීය.
4. පීඩාවන්ට හා දුෂ්කරතාවන්ට මුහුණ දෙන විට, අල්ලාහ් වෙත යාඥා කිරීම සහ ඔහුගේ උදව් ඉල්ලීම සැබෑ මුස්ලිම්වරයෙකුගේ ලක්ෂණයකි.
5. නබිවරුන් පවා දෝෂ සිදු කළ හැකි නමුත්, ඔවුන් ඉක්මනින්ම ඒවා වටහාගෙන පසුතැවිලි වීමෙන් අපට උදාහරණයක් වේ. මෙයින් පෙනී යන්නේ කිසිවෙකු පරිපූර්ණ නොවන බවත්, වැදගත් වන්නේ දෝෂයෙන් පසු පසුතැවිලි වී යහපත් මාර්ගයට යාම බවත්ය.