Suurah As-Saaffaat — Aayad 142

Macnaha Erayada:

• FALTAQAMAHU = Wuu liqay, waa inuu qaatay oo caloosha ku riday.
• AL-HUUT = Mallay (kalluunka weyn).
• MUULIIM = Isagoo leh wax laga xumaado ama lagu eedeeyo, isagoo galay dambi.

Tafsiirka Aayadda:

Markii Nabi Yuunus (CS) uu badda ku tuuray, waxaa yimid kalluun weyn oo uu Eebe u diray si uu u liqo. Kalluunka ayaa isagoo liqay, isagoo Yuunus (CS) ah mid gashay wax laga qoomameeyo oo uu ku khaldamay. Sababta loo liqayna waxay ahayd inuu ka tagay qoomkiisii iyadoon loo idmin, isagoo u dhaqaaqay badda iyadoo aanu Eebe u oggolaan. Markaasuu Eebe u diray kalluunka inuu liqo si uu ugu xisaabtamo khaladkiisa, laakiin tani waxay ahayd naxariis Eebe, maxaa yeelay kama uu dhintin kalluunka caloshiisa, waxaana lagu ilaaliyay inuu noolaado inta lagu jiro imtixaanka.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Dambi qirashada iyo toobadda: Aayaddu waxay ina baraysaa in qofka khaladka galaa uu degdeg u qirto oo uu Eebe u noqdo, sida Nabi Yuunus (CS) uu ku yeelay gudaha kalluunka.
2. Naxariista Eebe: Inkasta oo uu Yuunus (CS) ku sugnaa meel cidhiidhi ah oo mugdi ah, haddana Eebe wuu ilaaliyay oo kama uu dhigin inuu waxyeello gaadho, taasoo muujinaysa in Eebe uu u naxariisto addoomihiisa markay toobadkeenaan.
3. Adkaysiga iyo sabrka: Aayaddu waxay ina baraysaa in imtixaannada ay yimaadaan si ay u nadiifiyaan qalbiga oo ay u kordhiyaan darajada, sidaa darteed waa inaan sabrnaa oo aanan ka quusanayn naxariista Eebe.
4. Cawaaqibta khaladka: Waxay ina digaysaa in qofku uu ka fikiro ficilkiisa ka hor, si uusan u gelin wax isaga keena qoomamo iyo cidhiidhi, laakiin haddii uu galaa, toobaddu waa fur.