صافات سۈرىسى — ئايەت 142

1. ئايتتىكى لۇغەت مەنىسىگە ئېھتىياجلىق سۆزلەر:

• فَالْتَقَمَهُ: ئۇنى يۇتۇۋەتتى، يەنى بېلىق ئۇنى پۈتۈنلەي يۇتۇۋەتتى.
• الْحُوتُ: چوڭ بېلىق.
• مُلِيمٌ: ئۆزىنى مەلامەت قىلىدىغان، ئەيىبلەيدىغان، يەنى ئۆزىنىڭ قىلمىشى سەۋەبلىك مەلامەتكە ئۇچرىغان.

1. ئايتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايتتا پەيغەمبەر يۇنۇس ئەلەيھىسسالامنىڭ بېشىدىن ئۆتكەن ۋەقەنى بايان قىلىدۇ. ئۇ قەۋمىنىڭ ئىمان ئېيتمىغانلىقىدىن زېرىكىپ، ئاللاھنىڭ رۇخسىتىسىز ئۇلارنى تەرك ئېتىپ كېتىدۇ. كېيىن كېمىگە چىقىپ، دېڭىزغا ئېتىلىدۇ. شۇ ۋاقىتتا چوڭ بىر بېلىق ئۇنى يۇتۇۋېلىدۇ. ئۇ بېلىقنىڭ قارنىدا ئۆزىنىڭ قىلغان ئىشى ئۈچۈن ئۆزىنى ئەيىبلەپ، مەلامەت قىلىپ قالىدۇ. بۇ ئۇنىڭ ئاللاھنىڭ رۇخسىتىسىز قەۋمىنى تەرك ئېتىپ كەتكەنلىكى ئۈچۈن ئۆزىنى مەلامەتكە لايىق كۆرگەنلىكىنى بىلدۈرىدۇ.

بۇ ۋەقەدىن ئىبرەت شۇكى، ئاللاھنىڭ ھۆكمىسىز ھېچقانداق ئىشقا ئالدىراپ كەتمەسلىك، سەۋر قىلىش ۋە ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىش لازىم. پەيغەمبەر يۇنۇس ئەلەيھىسسالام بېلىقنىڭ قارنىدا تەۋبە قىلىپ، ئاللاھقا يالۋۇرغاندا، ئاللاھ ئۇنىڭ تەۋبىسىنى قوبۇل قىلىپ، قۇتقۇزغان. بۇ بىزگە ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ كەڭلىكىنى ۋە تەۋبە قىلغان بەندىسىنىڭ گۇناھىنى كەچۈرىدىغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ. شۇڭا ھەر قانداق قىيىنچىلىق ۋە خاتالىقتا ئاللاھقا يۈزلىنىپ، تەۋبە قىلىش ۋە ئۇنىڭدىن مەغپىرەت سوراش بىزنىڭ ئەڭ ياخشى يولىمىزدۇر.