Ас-Саффат сүресі — Аят 142

1. Сөздердің мағынасы:

• فَالْتَقَمَهُ — оны жұтып қойды, жұтып алды.
• الْحُوتُ — кит, үлкен балық.
• مُلِيمٌ — өзіне өзі мін артып, жазғырылып, кінәланып тұрған адам.

1. Аяттың тәпсірі:

Юнус (ғ.с.) қауымынан көңілі қалып, Аллаһтың рұқсатынсыз олардан кетіп қалған еді. Кемеге мініп, теңізге шыққан соң, кеме ауырлықтан қисая бастағанда, жеребе тасталып, ол теңізге тасталды. Сол сәтте оны үлкен кит жұтып қойды. Ол осы ісі үшін өзіне өзі мін артып, кінәлі күйде еді — өйткені Раббысының рұқсатынсыз қауымынан кетуі дұрыс болмаған.

1. Алынатын ғибраттар:

• Аллаһтың әмірінсіз асығыс шешім қабылдау адамды қиын жағдайға душар етеді. Сабыр — құлшылықтың бір түрі.
• Қиындыққа тап болғанда өзіңді кінәлап, тәубеге келу — мүміннің әдебі. Юнус (ғ.с.) кінәсін мойындап, Аллаһқа жалбарынды.
• Аллаһ қаласа, киттің қарны да адамды сақтай алады. Бұл — Аллаһтың құдіретінің айқын дәлелі.
• Пайғамбарлар да қателесуі мүмкін, бірақ олар дереу тәубе етіп, Аллаһқа қайта оралады. Бұл — бізге үлгі.
• Аллаһтың мейірімі кең: тәубе еткен құлын Ол қабылдайды және қиындықтан құтқарады.