صافات سۈرىسى — ئايەت 144

1. لۇغەتتىكى مەنىلەر:

• لَلَبِثَ: چوقۇم تۇرۇپ قالاتتى، ئۇزۇن ۋاقىت قالاتتى.
• بَطْنِهِ: ئۇنىڭ قارنى، يەنى بېلىقنىڭ قارنى.
• يُبْعَثُونَ: ئۇلار تىرىلىدىغان كۈن، قىيامەت كۈنى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئەگەر يۇنۇس ئەلەيھىسسالام بېلىقنىڭ قارنىغا كىرىپ قالغاندىن بۇرۇن كۆپ ئىبادەت قىلمىغان ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلمىغان بولسا، يەنە بېلىقنىڭ قارنىدا تۇرۇپ: «سەندىن باشقا ھېچ ئىلاھ يوق، سەن پاكتۇرسەن، مەن ھەقىقەتەن زالىملاردىن بولدۇم» دەپ تەسبىھ ئېيتىپ ئاللاھقا يالۋۇرمىغان بولسا، ئۇ بېلىقنىڭ قارنىدا قىيامەت كۈنىگىچە تۇرۇپ قالاتتى. شۇنداق قىلىپ بېلىقنىڭ قارنى ئۇنىڭغا قەبرە بولۇپ قالاتتى. ئەمما ئۇنىڭ ئىلگىرىكى ياخشى ئەمەللىرى ۋە بېلىق قارنىدىكى تەۋبە-تەسبىھى ئۇنىڭ نىجاتلىقىغا سەۋەب بولدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ياخشى ئەمەللەر ۋە ئاللاھقا يالۋۇرۇش ئىنساننى قىيىنچىلىقلاردىن قۇتقۇزىدۇ. ئاللاھ تائالا بەندىسىنىڭ تەۋبىسىنى قوبۇل قىلىدۇ ۋە ئۇنىڭغا رەھىم قىلىدۇ. شۇڭا ھەر ۋاقىت ئاللاھقا قۇلچىلىق قىلىش، ياخشى ئەمەللەرنى كۆپ قىلىش ۋە قىيىنچىلىق چاغلىرىدا ئاللاھقا يالۋۇرۇش بىزنىڭ نىجاتلىقىمىزنىڭ سەۋەبىدۇر.