سوره صافات — آیه 146

معانی کلمات:

• یقطین: به درخت کدو گفته میشود که برگهای پهن و سایهای خنک دارد و میوهاش نیز خوراکی است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از آنکه حضرت یونس علیهالسلام را از دل شکم ماهی نجات داد و او را به ساحل دریا در زمینی خشک و بیگیاه افکند، به لطف و رحمت خود، درختی از کدو بر او رویاند. این درخت با برگهای پهن و گسترده خود، سایهای فراهم کرد تا بدن ناتوان و آزرده پیامبر خدا را از گزند آفتاب سوزان حفظ کند. همچنین این گیاه به دلیل ویژگیهای طبیعی خود، مگسها و حشرات مزاحم را از او دور نگه میداشت و میوه آن نیز برای خوراک او سودمند بود. این نعمت الهی، تسلی و آرامشی برای یونس علیهالسلام در آن سرزمین خالی و بیحاصل بود و نشانهای از رحمت بیپایان پروردگار نسبت به بندگانش به شمار میرفت.

فواید و پیامهای آیه:

1. رحمت الهی در سختترین لحظات: این آیه به ما میآموزد که خداوند حتی در تاریکترین و دشوارترین شرایط، بندگان خود را فراموش نمیکند و با لطف خود، راه نجات و آرامش را برای آنان فراهم میسازد.
2. لطف خداوند به پیامبران: خداوند هرگز پیامبرانش را در سختیها تنها نمیگذارد و با نعمتهای خود، آنان را مورد حمایت قرار میدهد؛ این نشانهای از محبت ویژه او به بندگان صالحش است.
3. سادگی و زیبایی نعمتهای الهی: گاهی نعمتهای بزرگ خداوند در چیزهای سادهای مانند یک درخت کدو نهفته است؛ این به ما میآموزد که قدر نعمتهای کوچک و به ظاهر کماهمیت را بدانیم و شکرگزار آنها باشیم.
4. امیدواری به فرج: این داستان به انسان امید میدهد که پس از هر سختی، آسانی و پس از هر گرفتاری، گشایشی از جانب خداوند خواهد رسید؛ پس نباید از رحمت الهی ناامید شد.