சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 146

சொல் விளக்கம்:

• يَقْطِينٍ (யக்தீன்): இது "பூசணிக்காய்" (கற்பூரச்சுரை) எனப்படும் ஒரு வகைத் தாவரத்தைக் குறிக்கும். இது தரையில் படர்ந்து வளரும் கொடி வகையைச் சேர்ந்தது; அதன் இலைகள் பெரியதாகவும் அகலமாகவும் இருக்கும்.

விளக்கம்:

நபியுல்லாஹ் யூனுஸ் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் மீன் வயிற்றிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு, திறந்த வெளியான கடற்கரைப் பகுதியில் தனிமையாக இருந்தபோது, அவர்களின் உடல் பலவீனமடைந்து, வெயிலின் தாக்கத்தால் அவர்களுக்கு நோய் ஏற்பட்டது. அப்போது அல்லாஹ் தனது கருணையால் அவர்கள் மீது ஒரு பூசணிக்கொடியை முளைக்கச் செய்தான். அதன் பெரிய இலைகள் அவர்களுக்கு நிழல் தந்து வெயிலின் கடுமையிலிருந்து பாதுகாத்தன. மேலும், அதன் கனிகளை அவர்கள் உண்டு பசியாறினார்கள். இந்தச் செடியின் இலைகள் அகலமாக இருப்பதால், ஈக்கள் போன்ற தீங்கு விளைவிக்கும் பூச்சிகள் அவர்களை நெருங்காமலும் பாதுகாத்தன. இவ்வாறு அல்லாஹ் தனது அருளால் அவர்களுக்கு உணவு, நிழல், மற்றும் பாதுகாப்பு என அனைத்தையும் ஒரே செடியின் மூலம் வழங்கினான்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ் தனது அடியார்கள் மீது மிக்க கருணை உள்ளவன்; அவர்கள் மிகவும் சிரமமான நிலையில் இருக்கும்போது, அவர்களுக்கு எதிர்பாராத வழிகளில் உதவி செய்கிறான்.
2. இயற்கையின் ஒவ்வொரு படைப்பிலும் மனிதனுக்கான நன்மைகள் அடங்கியுள்ளன; பூசணிக்கொடி போன்ற எளிய தாவரம்கூட அல்லாஹ்வின் அருளின் அடையாளமாகும்.
3. சோதனைகளின் போது பொறுமையுடன் இருப்பவர்களுக்கு அல்லாஹ் நிவாரணம் அளிப்பான் என்பதற்கு இது சான்றாகும்.
4. அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பு மனிதனின் எண்ணத்திற்கு அப்பாற்பட்டது; அவன் நாடினால், ஒரு சிறிய செடியின் மூலமும் பெரும் உதவிகளை செய்ய வல்லவன்.
5. இந்தச் சம்பவம் நமக்கு நம்பிக்கையை அளிக்கிறது: எந்தச் சூழ்நிலையிலும் அல்லாஹ்வின் கருணையிலிருந்து நாம் நம்பிக்கை இழக்கக்கூடாது.