Sura As-Saffat — Werset 148

Znaczenie słów:

• fa āmanū – i uwierzyli, przyjęli wiarę.
• fa mattaʿnāhum – i daliśmy im cieszyć się życiem, pozostawiliśmy ich w dobrobycie.
• ilā ḥīn – do czasu, do wyznaczonego kresu ich życia.

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak prorok Junus (Jonasz, pokój z nim) został wysłany do swojego ludu – liczącego stu tysięcy osób lub więcej – i wezwał ich do wiary, a oni początkowo odwrócili się, Bóg zagroził im karą. Gdy jednak zobaczyli oznaki nadchodzącej kary i zrozumieli, że są bliscy zniszczenia, uwierzyli w to, z czym przyszedł do nich Junus, i szczerze przyjęli jego przesłanie. Bóg przyjął ich wiarę i oddalił od nich karę. Następnie pozostawił ich przy życiu, dając im radość i zaopatrzenie, aż do czasu, gdy nadszedł ich wyznaczony kres – czyli do końca ich życia na tym świecie, który był im z góry przeznaczony. W ten sposób Bóg okazał im miłosierdzie, ponieważ ich wiara była szczera i płynąca z serca, nawet jeśli nastąpiła w ostatniej chwili przed karą.

Korzyści płynące z tej wersetu:

• Pokazuje, że bramy pokuty i wiary są otwarte dla każdego, kto szczerze zwróci się do Boga, nawet w najtrudniejszych chwilach – Bóg przyjmuje skruchę i oddala karę.
• Uczy, że wiara ratuje od zniszczenia i przynosi spokój oraz błogosławieństwo w życiu.
• Podkreśla, że życie na ziemi jest tymczasowe i każdy ma wyznaczony czas, dlatego należy wykorzystać je na posłuszeństwo Bogu.
• Zachęca do szybkiego powrotu do Boga i niezwlekania z wiarą, gdyż nikt nie zna chwili swojego końca.
• Ukazuje miłosierdzie Boga, który nie pragnie zguby ludzi, lecz ich zbawienia – wystarczy jeden szczery krok w stronę wiary, aby zmienić swój los.