Surat As-Saffat — Ayat 148

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَآمَنُوا (fa āmanū): banjur padha iman, yaiku padha ngakoni lan percaya marang Allah lan rasul-Né.
• فَمَتَّعْنَاهُمْ (fa matta'nāhum): banjur Ingsun (Allah) paring kanikmatan marang wong-wong mau, yaiku diparingi urip kepenak lan tentrem.
• إِلَىٰ حِينٍ (ilā ḥīn): nganti tekan wektu kang wis ditemtokake, yaiku tekan patiné utawa entèké ajale.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nyritakake bab kaumé Nabi Yunus 'alaihissalam. Sawisé Nabi Yunus ninggalake kaumé amarga padha ora gelem iman, banjur ana tandha-tandha siksa arep tumeka marang kaumé. Nalika iku kaumé Nabi Yunus padha wedi banget lan banjur padha iman lan percaya marang Allah sarta netepi apa kang digawa déning Nabi Yunus. Wong-wong mau cacahé luwih saka satus ewu.

Bareng Allah mirsani yèn kaumé Nabi Yunus wis padha iman kanthi tenanan, Allah banjur paring kanikmatan marang wong-wong mau, yaiku diparingi urip kepenak, tentrem, lan berkah ing donya iki. Wong-wong mau diparingi urip nganti tekan wektu kang wis ditemtokake, yaiku nganti entèké ajale saben wong. Dadi, kanikmatan kang diparingake déning Allah iki ora langgeng, mung nganti tekan patiné.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Iman lan tobat iku bisa nylametake wong saka siksa, kaya déné kaumé Nabi Yunus kang padha iman banjur ora ditibani siksa.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang hamba-hamba-Né kang padha bali lan iman marang Panjenengané.
• Urip ing donya iki mung sakwetara, mula kudu dimanfaatake kanggo ngibadah lan netepi prentahé Allah.
• Saben wong wis ditemtokake ajale, mula ora ana kang bisa nyepetake utawa nyuwèkake wektu kang wis ditemtokake déning Allah.
• Iman kang tenanan bakal nuwuhake katentreman lan berkah ing urip, sanajan mung sakwetara ing donya.