සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 148

වචනාර්ථ:

* فَآمَنُوا: ඔවුහු (යූනුස් නබිවරයාණන්) විශ්වාස කළහ.

* فَمَتَّعْنَاهُمْ: එවිට අපි ඔවුන්ට (ජීවිතයේ) සැප පහසුකම් ලබා දුන්නෙමු.

* إِلَىٰ حِينٍ: නියමිත කාලයක් දක්වා (ඔවුන්ගේ ආයු කාලය අවසන් වන තෙක්).

අර්ථ විවරණය:

යූනුස් නබි (ඔහුට ශාන්තිය අත්වේවා!) තම සමූහයාට අනතුරු අඟවා, ඔවුන් වෙතින් ඉවත් වී ගිය පසු, ඔවුන් තම අකීකරුකම නිසා දඬුවමේ සලකුණු දුටු විට, ඔවුහු භයින් තැතිගෙන අල්ලාහ් වෙත යාඥා කළහ. එවිට අල්ලාහ් ඔවුන්ගෙන් දඬුවම ඉවත් කළේය. මෙම ආයාතයේ දැක්වෙන්නේ ඔවුන් යූනුස් නබිවරයාණන්ව විශ්වාස කළ බවත්, ඔහු ගෙන ආ දූත මෙහෙවර පිළිගත් බවත්ය. ඔවුන් එසේ විශ්වාස කළ විගස, අල්ලාහ් ඔවුන්ට දඬුවම ඉවත් කර, ඔවුන්ගේ නියමිත ආයු කාලය අවසන් වන තෙක් ජීවිතයේ සැප පහසුකම් ලබා දුන්නේය. එනම්, ඔවුන්ගේ ආයු කාලය පිරී යන තෙක් ඔවුන්ව මෙලොව ජීවත් වීමට ඉඩ හැරියේය. මෙය අල්ලාහ්ගේ කරුණාව සහ දයාව පෙන්නුම් කරන අතර, පසුතැවිල්ල පිළිගැනීමේ ශ්රේෂ්ඨත්වය ද ප්රකාශ කරයි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

* අල්ලාහ් ඉතා කරුණාවන්ත හා දයානුකම්පිතය. ඔහු තම ගැතියන්ගේ පසුතැවිල්ල පිළිගෙන, ඔවුන්ට දඬුවම් නොකර කරුණා කරයි.

* අවංක පසුතැවිල්ල සහ ඇදහිම විපත්ති හා දඬුවම් වළක්වා ගැනීමට හේතු වේ.

* අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණීමට පෙර පසුතැවිලි වීම ඉතා වැදගත් වේ. යූනුස්ගේ සමූහයා දඬුවම දැකීමට පෙරම විශ්වාස කළ නිසා ඔවුන්ට දඬුවම ඉවත් විය.

* අල්ලාහ්ගේ පොරොන්දුව සැබෑය. ඔහු විශ්වාස කරන්නන්ට මෙලොවදීත් පරලොවදීත් යහපත් ප්රතිඵල ලබා දෙයි.

* මෙම සිදුවීම අපට උගන්වන්නේ කිසි විටෙකත් අල්ලාහ්ගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් නොකළ යුතු බවයි. අප කොතරම් පව් කළත්, අවංකව පසුතැවිලි වුවහොත් අල්ලාහ් සමාව දෙනු ඇත.