Sura As-Saffat — Werset 17

Znaczenie słów:

• Ābā’unā – nasi ojcowie, przodkowie.
• Al-awwalūn – ci, którzy byli przed nami, dawni, pierwsi.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset jest kontynuacją wypowiedzi niewiernych z Mekki, którzy odrzucali naukę o zmartwychwstaniu. Mówili oni z drwiną i niedowierzaniem: „Czy naprawdę mamy zostać wskrzeszeni po śmierci, kiedy staniemy się prochem i spróchniałymi kośćmi? I czy nasi przodkowie, którzy żyli przed nami i już dawno umarli – oni również zostaną wskrzeszeni?”. W ten sposób chcieli wykazać, że idea zmartwychwstania jest niemożliwa i niedorzeczna. Ich zdaniem, skoro nasi praojcowie – którzy byli starsi i bardziej oddaleni w czasie – nie wrócili do życia, to i nasze zmartwychwstanie jest czystą fikcją. Uważali to za coś absurdalnego i niemożliwego do zaistnienia.

Jednakże Allah – Wszechmogący i Wszechwiedzący – odpowiada na ich wątpliwości w kolejnych wersetach, przypominając, że Ten, który stworzył ich po raz pierwszy z niczego, ma absolutną moc, aby ich ponownie ożywić. Zmartwychwstanie nie jest dla Niego trudniejsze niż pierwsze stworzenie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wiara w moc Allaha – Ten werset uczy nas, że Allah jest wszechmocny i nie ma dla Niego rzeczy niemożliwych. Jeśli stworzył świat i człowieka z niczego, to z pewnością może go wskrzesić po śmierci.
2. Ostrzeżenie przed drwinami z prawdy – Niewierni wyśmiewali ideę zmartwychwstania, ale ich szyderstwo nie zmienia rzeczywistości. Człowiek powinien być pokorny wobec mocy Stwórcy, a nie szydzić z Jego obietnic.
3. Przypomnienie o odpowiedzialności – Skoro zmartwychwstanie jest prawdą, to każdy z nas będzie rozliczony ze swoich czynów. Świadomość tego powinna skłaniać nas do dobrych uczynków i unikania grzechów.
4. Pocieszenie dla wierzących – Werset ten przypomina, że sprawiedliwość Boża dosięgnie wszystkich – zarówno współczesnych, jak i dawnych pokoleń. Ci, którzy czynili dobro, zostaną nagrodzeni, a ci, którzy czynili zło – ukarani.
5. Zachęta do refleksji nad stworzeniem – Zamiast drwić z obietnicy zmartwychwstania, człowiek powinien zastanowić się nad cudami stworzenia, które go otaczają, i uznać potęgę Tego, który wszystko uczynił.