සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 17

වදන්හි අරුත්:

• أَوَآبَاؤُنَا – නැතහොත් අපගේ මුතුන් මිත්තන්
• الْأَوَّلُونَ – පළමු (පැරණි) අය, ඉතා ඈත අතීතයේ ගිය අය

අර්ථ විවරණය:

මෙම වාක්‍යය අස්-සාෆ්ෆාත් සූරාවේ පෙර වාක්‍යයන් සමඟ සම්බන්ධ වේ. අවිශ්වාසීන් පුනරුත්ථානය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් මෙසේ පැවසූහ: “අපි මිය ගොස් පස් බවට පත් වී, ඉන්පසු කුණු වූ ඇටකටු බවට පත් වූ විට, අපි සැබවින්ම නැවත නැඟිටුවනු ලබන්නෙමුද? එසේ නම්, අපට පෙර සිටි අපගේ මුතුන් මිත්තන් ද (නැවත නැඟිටුවනු ලබන්නේද)?” ඔවුහු මෙය ඉතා දුරස්ථ හා අසම්භාව්‍ය දෙයක් ලෙස සලකා, එය පුදුමයෙන් හා ප්‍රතික්ෂේපයෙන් යුතුව පැවසූහ. ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන් ඉතා පැරණි බැවින්, ඔවුන් නැවත නැඟිටුවීම ඔවුන්ගේ මතය අනුව ඊටත් වඩා අසම්භාව්‍ය දෙයක් විය. එබැවින් ඔවුහු පුනරුත්ථානයේ හැකියාව සම්පූර්ණයෙන්ම බැහැර කළහ. මෙය ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසයේ හා මුරණ්ඩුකමේ ප්‍රකාශනයක් විය.

උගත හැකි පාඩම්:

• අල්ලාහ්ගේ බලය අතිමහත්ය; මළවුන් නැවත නැඟිටුවීම ඔහුට ඉතා පහසු කාර්යයකි. මුල් වරට මැවීම ඊට වඩා දුෂ්කර විය.
• අවිශ්වාසීන් තර්කයෙන් තොරව, හුදෙක් පුදුමයෙන් හා උපහාසයෙන් පුනරුත්ථානය ප්‍රතික්ෂේප කරති.
• පුනරුත්ථානය පිළිබඳ විශ්වාසය ඉස්ලාමයේ මූලික අංගයක් වන අතර, එය මරණින් මතු ජීවිතයේ වගකීම් පිළිබඳ මතක් කිරීමකි.
• මෙලොව ජීවිතය අවසානය නොවේ; මරණයෙන් පසු ගණන් බේරීමේ දිනයක් ඇත. එබැවින් යහපත් ක්‍රියා කිරීමට හා අල්ලාහ්ට කීකරු වීමට අප ඉක්මන් විය යුතුය.