Ас-Саффат сүрәсе — Аять 17

Сүз мәгънәләре:

• أَوَآبَاؤُنَا — “ә безнең ата-бабаларыбыз да...” (бу сүз алдагы сорауга ялгап әйтелә)
• الْأَوَّلُونَ — “элеккегеләр, борынгылар” (бик күптән үткән буыннар)

Аять тәфсире:

Мөшрикләр, әүвәлге аятьләрдә искә алынганчы, Пәйгамбәрнең (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) вәгазен ишетеп, мыскыллап әйттеләр: “Без үлсәк тә, туфрак һәм черегән сөякләргә әверелсәк тә, әллә без яңадан терелеп кубартылырбызмы?!” Ә менә бу аятьтә аларның тагын да артык гаҗәпләнүләре һәм инкяр итүләре бәян ителә: “Ә безнең борынгы ата-бабаларыбыз да терелерме?” Алар моны бик ерак һәм мөмкин булмаган эш дип саныйлар. Чөнки ата-бабалары бик күптән үлгән, аларның тәннәре тулысынча таркалган, хәтта сөякләре дә череп юкка чыккан — шулай булгач, аларны яңадан тергезү акылга сыймаслык кебек тоела аларга. Ләкин алар Аллаһның кодрәте чиксез икәнен һәм Барлыкка китерүченең беренче тапкыр да, икенче тапкыр да бер үк җиңеллек белән терелтә алуын аңламыйлар. Бу сүзләр аларның кубарылышка ышанмауларын һәм аны мәсхәрә итүләрен күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Кубарылышка ышану — иманның мөһим бер өлеше. Мөшрикләрнең инкяр итүләре аларның Аллаһның кодрәтен дөрес бәяләмәүләреннән килә.
2. Кеше үз гакылы белән чикләнеп калмасын, бәлки Аллаһның кодрәте һәрнәрсәгә җитә икәнен белсен. Беренче мәртәбә юктан бар иткән Аллаһ өчен, үлеләрне терелтү — бер дә кыен эш түгел.
3. Бу аять мөэминнәргә үлемнән соңгы тормышка әзерләнергә һәм гамәлләрендә сак булырга өнди, чөнки һәркем үз эшләре өчен җавап бирәчәк.
4. Мәсхәрә итүчеләрнең сүзләре хакны үзгәртә алмый — хакыйкать Аллаһның вәгазендә генә, һәм аның хаклыгы кыямәт көнендә ачылачак.