சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 17

சொற்களின் பொருள்:

• أَوَآبَاؤُنَا – "நம்முடைய மூதாதையர்களா?" – இது வினாச்சொல்லாக வந்துள்ளது.
• الْأَوَّلُونَ – "முந்தையவர்கள்" – அதாவது மிகப் பழங்காலத்தில் வாழ்ந்து மறைந்த முன்னோர்கள்.

விளக்கம்:

இந்த வசனம், இறைமறுப்பாளர்கள் மறுமை நாளை நிராகரித்து, அதிசயத்துடன் கேட்ட கேள்வியின் தொடர்ச்சியாகும். அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள்: "நாங்கள் இறந்து, மண்ணாகவும், எலும்புகளாகவும் மாறிவிட்ட பிறகு, எங்களுடைய முந்தைய மூதாதையர்களும் எழுப்பப்படுவார்களா?" – இதை அவர்கள் முற்றிலும் நம்ப மறுத்து, ஏளனத்துடன் கேட்டனர். ஏனெனில், தங்களை விடவும் பழமையான மூதாதையர்கள் மண்ணில் மறைந்து பல நூற்றாண்டுகள் கடந்துவிட்ட நிலையில், அவர்கள் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவது அவர்களின் பார்வையில் மிகவும் அசாத்தியமானதாகத் தோன்றியது. இந்த வினா, அவர்களின் இதயங்களில் இருந்த நம்பிக்கையின்மையையும், இறைவனின் சக்தியைப் புரிந்து கொள்ளாத தன்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

பயன்கள்:

1. இந்த வசனம், மறுமை நாளின் மீதான நம்பிக்கை இஸ்லாத்தின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளில் ஒன்று என்பதை உணர்த்துகிறது. அல்லாஹ்வின் சக்திக்கு எதுவும் அசாத்தியமில்லை – மண்ணாக, எலும்புகளாக மாறியவர்களையும் அவன் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க வல்லவன்.
2. மனிதன் தனது அறிவையும், அனுபவத்தையும் மட்டுமே அளவுகோலாகக் கொண்டு இறைவனின் வல்லமையை அளவிட முயல்வது தவறு என்பதை இது கற்றுத்தருகிறது. இறைவனின் சக்தி அனைத்தையும் விஞ்சியது.
3. மூதாதையர்களின் நினைவைப் பேணுவதும், அவர்களின் நிலை குறித்து சிந்திப்பதும் மனிதனுக்கு மறுமை வாழ்வை நினைவூட்டும் சிந்தனையைத் தூண்டுகிறது – இது ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் தனது வாழ்க்கையை இறைவனுக்குக் கட்டுப்பட்டு வாழ உதவும் ஞானமாகும்.
4. இறைமறுப்பாளர்களின் இந்த ஏளனமான கேள்வி, மறுமை நாளின் உண்மையை மறுக்கும் எவருக்கும் ஒரு எச்சரிக்கையாக உள்ளது – அந்நாள் நிச்சயம் வரும், அப்போது அனைவரும் தங்கள் செயல்களுக்குக் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டியிருக்கும்.