ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 17

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• آبَاؤُنَا (อาบาอูนา) = บรรพบุรุษของเรา
• الأَوَّلُونَ (อัลเอาวะลูน) = กลุ่มชนรุ่นก่อน ๆ ที่ล่วงลับไปแล้วในยุคแรกเริ่ม

การตีความหมาย:

โองการนี้เป็นส่วนหนึ่งของคำพูดของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่กล่าวโต้แย้งการฟื้นคืนชีพ พวกเขากล่าวด้วยความสงสัยและไม่เชื่อว่า "เมื่อพวกเราตายไปแล้วและกลายเป็นฝุ่นธุลีและกระดูกที่ผุพัง แล้วพวกเราจะถูกให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกจริงหรือ? และรวมถึงบรรพบุรุษของเราที่ได้ล่วงลับไปก่อนหน้าพวกเราด้วยหรือ?" พวกเขามองว่าการฟื้นคืนชีพของพวกเขาเองนั้นเป็นเรื่องเหลือเชื่อ แล้วการฟื้นคืนชีพของบรรพบุรุษที่ตายไปนานแล้วนั้นยิ่งเหลือเชื่อเข้าไปใหญ่ เพราะเวลาผ่านไปนานมาก ร่างกายได้สลายสลายไปหมดสิ้นแล้ว

การกล่าวเช่นนี้สะท้อนถึงความดื้อรั้นและการปฏิเสธของพวกเขาที่มีต่ออำนาจของอัลลอฮ์ โดยพวกเขาลืมไปว่าผู้ทรงสร้างพวกเขาขึ้นมาครั้งแรกจากความไม่มีนั้น ย่อมทรงสามารถที่จะให้พวกเขากลับมามีชีวิตอีกครั้งได้อย่างแน่นอน

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การฟื้นคืนชีพเป็นเรื่องที่อัลลอฮ์ทรงสัญญาไว้อย่างแน่นอน และพระองค์ทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง ไม่มีสิ่งใดที่พระองค์จะทรงทำไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นการให้ชีวิตแก่ผู้ที่ตายไปแล้วนานเพียงใดก็ตาม
2. การที่มนุษย์ปฏิเสธสิ่งที่เหนือความเข้าใจของตนนั้นเป็นธรรมชาติของมนุษย์ แต่ผู้ศรัทธาควรยอมจำนนต่อพระประสงค์ของอัลลอฮ์และเชื่อในสิ่งที่พระองค์ทรงแจ้งแก่เรา แม้สติปัญญาของเราจะไม่อาจหยั่งถึงก็ตาม
3. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์จำเป็นต้องมีการฟื้นคืนชีพ เพื่อให้ทุกคนได้รับการตอบแทนตามที่ได้กระทำไว้ในโลกนี้ ทั้งความดีและความชั่ว
4. การระลึกถึงวันฟื้นคืนชีพอยู่เสมอจะทำให้เรามีชีวิตอยู่อย่างมีสติ ไม่ประมาทในการทำความดี และหลีกเลี่ยงการทำความชั่ว