سورت صافات — آیت 170

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• فَكَفَرُوا بِهِ: نو دوى په هغه (قرآن) سره كافر شول.
• فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ: نو ژر به دوى وپوهېږي (د خپل كفر په سزا).

د ایت تفسیر:

دا ایت د هغو مشركانو په اړه راغلى دى چې د رسول الله ﷺ له راتلو مخكې به یې ویل: كه زمونږ ته د پخوانیو كتابونو په څېر یو كتاب راغلى وى، نو مونږ به خامخا د الله تعالی عبادت كاوه او په دې كار كې به مونږ رښتیني وو. خو كله چې د الله تعالی له لوري دوى ته دا كتاب (قرآن كریم) راغى او د الله تعالی تر ټولو غوره رسول حضرت محمد ﷺ دوى ته رالېږل شو، نو دوى په هغه كافر شول او د هغه د منلو پر ځای یې رد كړ. دوى د خپلې دغې كفر او سركشۍ په وجه به ژر پوه شي چې د دوى په تمه څه دى، یعنې د قیامت په ورځ به دوى ته سخته عذاب او سزا دركړى شي.

فايدې:

1. دا چې انسان باید له ویلو مخكې ځان وازمايي، ځكه ډېر خلک په خوله هغه څه وايي چې په زړه كې یې نه وي، او كله چې ازمېږي نو دروغ یې ښكاره كېږي.
2. د الله تعالی نعمتونه او د هغه لارښوونه باید په قدر وپېژندل شي؛ ځكه چې د نعمت ناشكري د عذاب سبب كېږي.
3. دا چې كفر او د حق د رد كولو سزا ډېره سخته ده، او انسان باید له دې څخه ځان وساتي.
4. د قرآن كریم او د رسول الله ﷺ راتګ تر ټولو لوی نعمت دى، چې باید پرې ایمان راوړل شي او له هغه سره مینه وكړى شي.