සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 170

වදන්වල අර්ථ:

• فَكَفَرُوا بِهِ: එනම්, ඔවුන් එය (එනම් කුර්ආනය හෝ නබි මුහම්මද් ﷺ) ප්‍රතික්ෂේප කළහ.
• فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ: එබැවින් ඉතා ඉක්මනින් ඔවුන් දැන ගනු ඇත (තම ප්‍රතික්ෂේපයේ ප්‍රතිඵලය).

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය පෙර ආයාතවලට සම්බන්ධ කර බැලිය යුතුය. මක්කාවේ අහේලි වාදීන් (මුෂ්‍රිකුන්) නබිවරයාණන්ගේ පැමිණීමට පෙර මෙසේ පැවසූහ: “අපට පෙර පැරණි ජනයාට ලැබුණු ත ෞරාතය වැනි ග්‍රන්ථයක් අපට ලැබුණේ නම්, අපි අල්ලාහ්ට පමණක් නමස්කාර කර ඔහුගේ ගැතිවරුන් වන්නෙමු.” නමුත් ඔවුන් මෙය පැවසුවේ බොරුවට හා මුසාවටය. මන්ද, අල්ලාහ් ඔවුන් වෙත ශ්‍රේෂ්ඨතම ග්‍රන්ථය වන කුර්ආනය ද, උත්තමයාණන් වන මුහම්මද් නබි ﷺ ද එවූ විට, ඔවුන් එය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. ඔවුන්ගේ ප්‍රතිඥාව ඉටු කළේ නැත. එබැවින් අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි: “ඔවුන් වෙත සත්‍යය පැමිණි විට ඔවුන් එය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. එබැවින් ඉතා ඉක්මනින් ඔවුන් තම ක්‍රියාවේ ප්‍රතිඵලය දැන ගනු ඇත.” එනම්, මරණින් මතු දිනයේදී ඔවුන්ට හිමිවන දැඩි දඬුවම ගැන ඔවුන් දැන ගනු ඇත. එදින ඔවුන්ගේ පසුතැවීම ඔවුන්ට කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් නොවනු ඇත.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. කෙනෙකුගේ ප්‍රතිඥාව ඉටු කිරීම ඉස්ලාමයේ ඉතා වැදගත් ගුණාංගයකි. අල්ලාහ්ට ලබා දෙන පොරොන්දු ඉටු නොකිරීම බරපතල වරදකි.
2. අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම පැමිණි විට එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම අන්ධකාරයේ ගැඹුරට වැටීමට හේතුවකි. සත්‍යය පැහැදිලි වූ පසුවත් එය නොපිළිගැනීම අහංකාරයේ ලක්ෂණයකි.
3. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ප්‍රමාද වුවද, එය අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙන්නේය. එබැවින් මිනිසා තම ක්‍රියාවන් ගැන කල්පනා කළ යුතුය.
4. කුර්ආනය සියලු මනුෂ්‍ය වර්ගයාට මඟ පෙන්වීමක් වශයෙන් පහළ කරන ලද අවසන් දිව්‍ය ග්‍රන්ථයයි. එය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නා අල්ලාහ්ගේ රහ්මතයෙන් ඈත් වේ.
5. මෙලොව ජීවිතය පරීක්ෂණයකි. අල්ලාහ්ගේ ආයාතයන් ගැන මෙනෙහි කර, ඒවාට අනුව ක්‍රියා කරන තැනැත්තා සාර්ථක වන්නේය. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නා අවසානයේ පසුතැවිලි වනු ඇත.