Saffot surasi — Oyat 170

Kalimalarning ma'nolari:

• فَكَفَرُوا بِهِ: Unga (ya'ni Qur'onga yoki Muhammad sollallohu alayhi vasallamga) kofir bo'ldilar, ya'ni inkor etdilar.
• فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ: Tezda bilib oladilar, ya'ni kufrlarining oqibatini yaqinda anglaydilar.

Tafsir:

Mushriklar Payg'ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallam kelishidan oldin shunday deyishardi: "Agar bizda avvalgi ummatlarning kitoblaridan biror kitob bo'lganda edi — masalan, Tavrot kabi — albatta, biz Allohga ixlos bilan ibodat qilgan bo'lardik." Lekin ular bu so'zlarida yolg'onchi edilar. Chunki ularga Muhammad sollallohu alayhi vasallam eng mukammal kitob — Qur'on bilan keldilar. Bu kitob avvalgi kitoblarning eng to'liqrog'i, eng afzali bo'lib, unda o'tmishdagilar va kelajakdagilarning ilmi jamlangandir. Ammo ular o'sha va'dalariga vafo qilmadilar va bu buyuk ne'matga kufr keltirdilar. Endi ular tezda, ya'ni Qiyomat kunida o'z kufrlarining jazosini — og'ir azobni bilib oladilar. O'shanda pushaymonlik qilishlari ularga hech qanday foyda bermaydi.

Foydalar:

1. Inson til bilan va'da berib, amalda unga xilof qilmasligi kerak. Mushriklarning "agar kitob kelsa, imon keltiramiz" degan so'zlari yolg'on ekanligi, kitob kelgach, undan yuz o'girishlari bilan oshkor bo'ldi.
2. Qur'on — Allohning eng buyuk ne'mati va eng oliy mo''jizasidir. Unga imon keltirish va amal qilish insonning dunyo va oxirat saodatiga erishishining kalitidir.
3. Kufr va inkorning oqibati — azob va halokatdir. Har bir inson o'z qilmishining jazosini albatta ko'radi, bu jazodan qochib qutulishning iloji yo'q.
4. Alloh taolo bandalariga muhlat beradi, lekin ularni tark etmaydi. Shuning uchun inson bu muhlatdan foydalanib, tavba qilishi va to'g'ri yo'lga qaytishi lozim.
5. Bu oyat mo'minlar uchun saboq bo'lib, ularga ne'matning qadrini bilishni va Allohga shukr qilishni o'rgatadi. Zero, Qur'onga imon keltirish va unga amal qilish — eng buyuk saodatdir.