Ас-Саффат сүрәсе — Аять 170

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَكَفَرُوا بِهِ — «Алар аңа (Коръәнгә яки расүлгә) кәфер булдылар», ягъни инкяр иттеләр.
• فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ — «Тиздән белерләр», ягъни үз кәферлекләренең ачы нәтиҗәсен күрерләр.

Аять тәфсире:

Мәккә мөшрикләре, Мухәммәд галәйһиссәләм килгәнче, болай диләр иде: «Әгәр безгә әүвәлгеләрнең китапларыннан (Тәүрат кебек) бер китап бирелсә иде, без, әлбәттә, Аллаһка ихлас коллык кылыр идек». Ләкин алар бу сүзләрендә ялганчы иделәр. Чөнки аларга иң камил китап — Коръән, иң өстен пәйгамбәр — Мухәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләм килгәч, алар аңа ышанмадылар һәм кәфер булдылар. Аларга әүвәлгеләрнең зекере, ахирәт турындагы белем, иң тулы китап һәм иң яхшы расүл килде, әмма алар моны инкяр иттеләр. Алар тиздән, Кыямәт көнендә, үзләрен нинди каты ґәзаб көткәнен белерләр. Бу — аларга куркыныч янау һәм аларның кәферлекләренең ахыры бик начар булачагы турында кисәтү.

Аятьтән алынган файдалар:

• Коръән һәм расүл килгәндә аларны кабул итү — һәркемнең бурычы; кире кагучылар, әлбәттә, үз эшләренең җәзасын татыр.
• Аллаһның вәгъдәсе хак — кәферләрнең ґәзабы киләчәк, шуңа күрә мөэминнәр сабыр итәргә һәм диндә нык торырга тиеш.
• Бу аять мөэминнәргә шатлык китерә, чөнки Аллаһ үз расүленә ярдәм итәчәк һәм дошманнарын җәзалаячак, дип белдерә.