سورت صافات — آیت 169

د مهمو کلمو معنا:

• لَکُنَّا: مونږ به یقیناً وای.
• عِبَادَ اللَّهِ: د الله بنده ګان.
• الْمُخْلَصِینَ: هغه کسان چې د الله تعالی په عبادت کې یې اخلاص وی، او له هر ډول شرک او ریا څخه پاک وی.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغو کافرانو خبره بیانوي چې د مکې له مشرکانو څخه وو. دوی به د رسول الله صلی الله علیه وسلم له راتلو مخکې ویل: که مونږ ته د پخوانیو امتونو په څیر کتاب او پیغمبر راغلی وای، نو مونږ به یقیناً د الله تعالی رښتیني بنده ګان وای، او زمونږ عبادت به یوازې د الله تعالی لپاره خالص وای، او مونږ به د هغوی په څیر د الله تعالی له حکمونو څخه سرغړونه نه کوله.

خو الله تعالی د دوی د دې خبرې رد کوي او وایي چې دوی په دې خبره کې دروغجن وو. ځکه چې کله رسول الله صلی الله علیه وسلم د قرآن کریم سره راغی، نو دوی پرې کفر وکړ او ایمان یې رانه وړه. نو که دوی واقعاً رښتیني وای، نو باید په قرآن او رسول الله صلی الله علیه وسلم ایمان راوړی وای. خو دوی کفر وکړ، نو د دوی دا خبره یوازې یوه بې ارزښته بښنه وه، او دوی به ژر د قیامت په ورځ د خپل کفر سزا ویني.

د آیت څخه ترلاسه شوي ګټې:

1. د دې آیت څخه معلومېږي چې یوازې د ایمان ادعا کافي نه ده، بلکې په عمل سره یې ثابتول اړین دي. څوک چې د ایمان ادعا کوي خو عمل یې نه کوي، هغه دروغجن دی.
2. الله تعالی ته د عبادت په اخلاص سره، یعنې یوازې د هغه لپاره عبادت کول، د بندې د نجات لامل ګرځي. څوک چې په خپل عبادت کې اخلاص ولري، هغه د الله تعالی له مخلصو بنده ګانو څخه شمېرل کېږي.
3. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د پخوانیو امتونو په څیر بهانې مه جوړوو. که الله تعالی مونږ ته قرآن او د هغه پیغمبر صلی الله علیه وسلم راکړی دی، نو باید پرې ایمان راوړو او د هغه پیروي وکړو، نه دا چې بهانې جوړې کړو.
4. په دې آیت کې د هغو کسانو لپاره لوی ګواښ دی چې د ایمان ادعا کوي خو بیا هم له حق څخه مخ اړوي. دوی به د قیامت په ورځ د خپل عمل سزا ویني.