سوره صافات — آیه 170

معانی کلمات:

• فَكَفَرُوا بِهِ: پس به آن (قرآن یا پیامبر) کفر ورزیدند و انکارش کردند.
• فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ: پس به زودی خواهند دانست (سرانجامِ کفر خود را).

تفسیر آیه:

مشرکان مکه پیش از بعثت پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) میگفتند: «اگر کتابی از کتابهای آسمانی پیشینیان مانند تورات نزد ما بود، قطعاً عبادت را خالصانه برای خدا انجام میدادیم و از مؤمنان خالص میشدیم.» اما آنان در این ادعا دروغگو بودند؛ زیرا وقتی پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) با قرآن کریم که کاملترین کتاب آسمانی و برترین رسولان را به همراه داشت، به سوی آنان آمد، به او و کتابش کفر ورزیدند و ایمان نیاوردند. پس به زودی در روز قیامت خواهند دانست که چه عذاب سختی در انتظارشان است و عاقبت کفر و انکارشان چگونه خواهد بود.

فواید و پیامهای آیه:

• ادعای ایمان بدون عمل و بهانهتراشی برای نپذیرفتن حق، ارزشی ندارد؛ انسان باید در مواجهه با حقیقت، تسلیم شود نه اینکه به دنبال بهانه باشد.
• کفر و انکار پس از روشن شدن حق، عذاب الهی را به دنبال دارد و هیچکس از عاقبت بدِ اعمال خود در امان نیست.
• این آیه هشدار میدهد که خداوند فرصت میدهد اما نادیده نمیگیرد؛ پس انسان باید پیش از فرا رسیدن روز جزا، به حقایق الهی ایمان بیاورد و از سرنوشت تلخ کافران عبرت بگیرد.
• نعمت بزرگ قرآن و رسالت پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) بالاترین نعمت الهی است و ناسپاسی در برابر آن، سختترین عذاب را در پی دارد.