Surja Es-Saffat — Ajet 170

Kuptimet e fjalëve:

• “Fekeferu bihi” – Ata e mohuan atë (Kuranin).
• “Fesevfe ja’lemun” – Ata së shpejti do ta marrin vesh (pasojën e mohimit të tyre).

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet fisnik vjen si përgjigje ndaj një pretendimi të kotë që idhujtarët e Mekkës e thoshin para ardhjes së Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të). Ata thoshin: “Sikur të na vinte një libër nga librat e popujve të mëparshëm, si Tevrati, ne do të ishim robër të sinqertë të Allahut dhe do ta adhuronim Atë me përkushtim të plotë.” Por kur u erdhi ai libër – Kurani Fisnik – që është më i ploti i librave, më i miri i mesazheve, dhe u erdhi i Dërguari më i mirë, Muhamedi (paqja qoftë mbi të), ata e mohuan atë dhe nuk besuan në të.

Ata nuk e pranuan Kuranin, edhe pse e kishin kërkuar më parë, dhe nuk e ndoqën të Dërguarin, edhe pse e prisnin atë. Prandaj Allahu i Lartësuar u thotë atyre: “Së shpejti do ta marrin vesh” – domethënë, do ta kuptojnë pasojën e mohimit të tyre kur të jenë përballë dënimit të ashpër në Ditën e Gjykimit, atëherë kur pendimi nuk do t’u bëjë dobi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti ndaj Allahut – Njeriu duhet t’i përgjigjet thirrjes së Allahut kur ajo i vjen, dhe të mos jetë si ata që kërkojnë udhëzim por kur u vjen udhëzimi, e refuzojnë atë.
2. Rreziku i vonesës në besim – Të mos e shtyjmë besimin dhe veprën e mirë për më vonë, sepse koha e pendimit ka një fund, dhe pasojat i sheh njeriu kur është vonë.
3. Drejtësia e Allahut – Allahu nuk i dënon robërit e Tij pa u ardhur argumenti, por kur u vjen argumenti dhe ata e mohojnë, atëherë dënimi është i merituar.
4. Vlera e Kuranit – Kurani është libri më i plotë dhe më i përsosur, dhe ai që e mohon atë, ka humbur mirësinë më të madhe që iu dha njerëzimit.
5. Paralajmërimi për kokëfortët – Ajeti përmban një paralajmërim të fortë për ata që e dinë të vërtetën por e refuzojnë atë nga kryeneçësia, se ata do ta shohin rezultatin e veprës së tyre në Ditën kur pendimi nuk do të pranohet.