Surah As-Saffat — Talata 53

Paliwanag sa mga Salita:

• "A-iza mitna" – Kapag tayo ay namatay na.
• "Kunna turaban" – At tayo ay naging alabok (lupa).
• "Wa 'izaman" – At mga buto (na nabulok na).
• "A-inna la-madinun" – Tayo ba ay talagang bubuhayin at hahatulan (o pananagutin) sa ating mga gawa?

Interpretasyon ng Talata:

Ito ay bahagi ng sinabi ng isang taong nag-aalinlangan sa muling pagkabuhay, na itinatanggi ang posibilidad ng pagbabalik ng buhay pagkatapos ng kamatayan. Ang kanyang sinasabi ay: "Kapag tayo ay namatay na at naging alabok at mga buto na nabulok, tayo ba ay talagang bubuhayin muli at hahatulan batay sa ating mga ginawa noong nabubuhay pa tayo sa mundo?" Ang pahayag na ito ay puno ng pagtataka at pagtanggi, sapagkat itinuturing niyang imposible ang muling pagkabuhay. Ngunit ipinapakita ng Diyos sa talatang ito na ang Kanyang kapangyarihan ay higit sa lahat, at walang anumang mahirap para sa Kanya na buhayin ang mga patay at panagutin sila sa kanilang mga gawa. Ang pag-aalinlangan na ito ay nagmumula sa kawalan ng pananampalataya sa kapangyarihan ng Diyos, na siyang lumikha ng lahat mula sa wala.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang paniniwala sa muling pagkabuhay at paghuhukom ay isa sa mga pundasyon ng pananampalataya, at ito ang nagbibigay ng kahulugan sa buhay ng tao.
2. Ang pag-alala sa kamatayan at sa kabilang buhay ay nagtutulak sa tao na gumawa ng mabubuting gawa at lumayo sa kasalanan.
3. Ang kapangyarihan ng Diyos ay walang limitasyon; kung Kanyang nilikha ang tao sa unang pagkakataon, tiyak na Kanyang kayang buhayin ito muli.
4. Ang pagdududa sa muling pagkabuhay ay nagmumula sa kawalan ng pag-unawa sa dakilang kapangyarihan ng Diyos, kaya nararapat na pag-aralan ang mga palatandaan ng Kanyang kapangyarihan sa nilikha.
5. Ang katarungan ng Diyos ay nangangailangan ng muling pagkabuhay, upang ang bawat tao ay makatanggap ng kabayaran sa kanyang ginawa – mabuti man o masama.