Surja Es-Saffat — Ajet 66

Kuptimet e fjalëve:

• Fainnehum (فَإِنَّهُمْ): ata, pra jobesimtarët.
• Laakilune minha (لَآكِلُونَ مِنْهَا): patjetër do të hanë prej saj (prej pemës së Zekumit).
• Famaliune minha el-butun (فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ): dhe do ta mbushin barkun e tyre me të.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon për pemën e mallkuar “Zekum”, e cila rritet në fund të Xhehenemit dhe fruti i saj është i shëmtuar, si kokat e djajve. Pasi përshkruan shëmtinë e saj dhe ashpërsinë e ndëshkimit, Allahu thotë se jobesimtarët, për shkak të urisë së madhe dhe vuajtjes së skajshme, do të detyrohen të hanë nga kjo pemë e neveritshme, edhe pse ajo është kaq e keqe dhe e dhimbshme. Ata do ta hanë atë derisa të mbushin plot barkun e tyre, nga uria e tmerrshme që i ka kapluar, duke mos pasur asnjë ushqim tjetër përveç saj. Kjo është një ndëshkim i dyfishtë: vuajtja nga uria dhe më pas vuajtja nga ngrënia e një ushqimi kaq të neveritshëm që i djeg zorrët.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na bën të kuptojmë ashpërsinë e ndëshkimit të Xhehenemit dhe gjendjen e mjerueshme të jobesimtarëve atje, gjë që na bën t'i frikësohemi Allahut dhe të largohemi nga mosbindja.
2. Tregon se vuajtja në Xhehenem nuk është vetëm nga zjarri, por edhe nga uria dhe etja, dhe ushqimi i vetëm që kanë është ai më i neveritshmi, gjë që tregon drejtësinë e Allahut në ndëshkimin e atyre që mohuan të mirat e Tij.
3. Na mëson se në këtë botë, njeriu duhet të jetë i kënaqur me atë që i ka dhënë Allahu nga ushqimet e lejuara dhe të falënderojë për to, sepse në botën tjetër, ushqimi i keq është pasojë e mosfalënderimit dhe mohimit.
4. Ajeti na nxit të kërkojmë strehim te Allahu nga Xhehenemi dhe të përpiqemi me vepra të mira për të fituar Xhenetin, ku ushqimi dhe pijet janë të këndshme dhe të pafundme.