Saffot surasi — Oyat 77

Kalimalarning ma'nolari:

• Zurriyat: avlod, nasl, keyingi keladigan zotlar.
• Boqiy: qoluvchi, yashovchi, davom etuvchi.

Tafsir:

Ushbu oliy kalomda Alloh taolo Nuh alayhissalomning qissasini bayon qilishda, ularning qavmi ustidan keltirilgan halokatdan so'ng, faqat Nuh alayhissalomning zurriyotlari yer yuzida qoldirilganligini xabar qilmoqda. Ya'ni, to'fon (suv bosishi) orqali kofirlar butunlay halok qilindi, Nuh alayhissalomning o'zi va unga iymon keltirganlar kemada najot topdilar. Ammo keyingi avlodlar, ya'ni insoniyatning davomi, faqat Nuh alayhissalomning naslidan bo'ldi. Boshqa hech kimning nasli davom etmadi. Shunday qilib, butun insoniyat Nuh alayhissalomning farzandlaridan tarqaldi. Bu bilan Alloh taolo Nuh alayhissalomni ulug'lab, uning zotini yer yuzida davom ettiruvchi qildi. Boshqa rivoyatlarda aytilishicha, Nuh alayhissalomning uch o'g'li — Som, Hom va Yofas bo'lib, ularning har biridan turli xalqlar tarqalgan. Demak, to'fondan keyin yer yuzida yashagan barcha insonlar Nuh alayhissalomning zurriyotidandir.

Foydalar:

1. Alloh taolo o'z payg'ambarlarini ulug'lab, ularning nomini abadiy qoldiradi. Nuh alayhissalomning zurriyoti butun insoniyat bo'lib, bu uning sharafini dunyo oxirigacha davom ettiradi.
2. Iymon va itoatning barakasi — naslning davomiyligi va izzatdir. Kofirlar halok bo'ldi, mo'minlar esa najot topdi va ularning nasli yer yuzini obod qildi.
3. Bu oyatda Alloh taoloning qudrati namoyon bo'ladi — U xohlagan zotni ulug'laydi, xohlaganini xor qiladi. Bandaga yarashadigan ish — doimo Allohga iymon keltirish va Unga itoatda bo'lishdir.
4. Insoniyatning birligi va bir oiladan ekanligi — barcha odamlar bir-biriga birodar ekanini eslatadi. Bu esa musulmonlar o'rtasida mehr-oqibat va birlikni mustahkamlaydi.