Surat Sad — Ayat 16

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• قِطَّنَا (qitthana): tegesé bagéan utawa porsi kita, yaiku siksa kang wis ditemtokake kanggo awake dhewe.
• يَوْمِ الْحِسَابِ (yaumil hisab): dina pitungan, yaiku dina kiamat nalika kabeh amal diétung.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir kang padha maido marang Nabi Muhammad lan dhawuhe Allah padha ngucap kanthi cara ngece lan ngece: "Dhuh Pangeran kawula, mugi enggal-enggalaken dhateng kawula bagian kawula, yaiku siksa ingkang sampun Paduka tetepaken kagem kawula, sadèrèngipun dinten pitungan." Padha ngucap mangkono amarga saking bodho lan wangkalé marang bebener, padha kepéngin nyepetake siksa minangka bukti yèn dhawuhe Nabi iku goroh. Ing kene katon cetha yèn wong-wong mau ora ngandel marang anané dina kiamat lan pitungan amal, malah padha ngece lan ngece marang ancaman Allah. Dadi ayat iki nggambarake watak wong kafir kang ora mung maido, nanging uga wani nantang lan nyepetake siksa kanthi cara ngece.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang kita supaya ora ngece marang agama lan ora nyepetake siksa, amarga kabeh iku mung dadi tandha bodho lan wangkal.
• Kita kudu yakin yèn dina pitungan iku mesthi teka, mula kudu nyiapake amal becik wiwit saiki.
• Islam mulang supaya sabar lan ora grusa-grusu, ora kaya wong kafir kang nyepetake siksa kanthi ngece.
• Ayat iki uga nuduhake yèn Al-Qur'an iku kitab kang jujur, nyritakake watak wong kafir kanthi cetha supaya kita bisa njupuk pelajaran.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita tambah tresna marang Islam amarga Islam tansah ngajak marang kabecikan lan nyegah saka tumindak ngece lan wangkal.