Sure Sâd — Ayet 16

Kelime Anlamları:

• Kıttanâ (قِطَّنَا): Bizim payımız, hissemiz, nasibimiz. Burada azaptan paylarına düşen kısım anlamında kullanılmıştır.
• Accil (عَجِّل): Acele ettir, çabuklaştır, hemen ver.
• Yevmü'l-Hisâb (يَوْمِ الْحِسَابِ): Hesap günü, kıyamet günü.

Tefsir:

Bu âyet, Allah'ın âyetlerini yalanlayan ve peygamberleri alaya alan inkârcıların küstahça sözlerini haber vermektedir. Onlar, kendilerine vaat edilen azabı ve cezayı ciddiye almadıklarını göstermek için alaycı bir dille şöyle demişlerdi: "Ey Rabbimiz! Hesap gününden önce, bizim payımıza düşen azabı hemen şimdi, bu dünyada ver de görelim!"

Bu söz, onların hem ahirete olan inançsızlıklarını hem de Allah'ın azabını küçümsediklerini ortaya koyan bir istihza (alay) ifadesidir. Onlar, peygamberin kendilerini uyardığı azabın geleceğine inanmadıkları için, "Madem doğru söylüyorsun, o azabı şimdi getir de görelim" dercesine meydan okuyorlardı. Bu, onların cehaletlerinin ve inatlarının bir sonucuydu. Oysa Allah'ın azabı, onların istediği gibi oyuncak değildir; o, kıyamet gününde mutlaka gelecek ve onları kuşatacaktır. Onların bu alaycı talepleri, aslında kendi sonlarını hazırladıklarının farkında olmadıklarını gösteriyordu.

Faydalar ve Hikmetler:

1. Bu âyet, inkârcıların azabı istemekteki aceleciliklerinin, aslında onların ahirete olan inançsızlıklarından kaynaklandığını gösterir. Mümin ise Allah'ın vaadine güvenir ve sabreder; çünkü bilir ki Allah'ın takdir ettiği zaman en hayırlı zamandır.
2. Alay ve istihza, kişiyi hakikatten uzaklaştıran ve kalbi katılaştıran tehlikeli bir hastalıktır. Mümin, asla Allah'ın âyetleriyle ve dinin hükümleriyle alay etmekten sakınmalıdır.
3. Bu âyet, Allah'ın azabının mutlaka geleceğini ve hiçbir gücün onu engelleyemeyeceğini haber verir. İnsan acele etse de, Allah'ın takdir ettiği vakit geldiğinde azap mutlaka gerçekleşecektir.
4. Mümin, bu dünyada karşılaştığı sıkıntı ve imtihanlara sabrederek ahiret hayatını kazanmaya çalışmalıdır. Çünkü asıl kurtuluş, Allah'ın vaadine iman edip O'na teslim olmaktadır.
5. Bu kıssa, Kur'an'ın uyarılarının ciddiyetini kavramamız ve Allah'ın rahmetine sığınarak O'na yönelmemiz gerektiğini hatırlatır. Zira azap, ancak tevbe edip iman edenlerden uzaklaştırılır.