සූරා සාද් — ආයාත් 16

වචනාර්ථ:

• قِطَّنَا (කිත්තනා): අපගේ කොටස, අපට ලියවී ඇති දඬුවමේ කොටස හෝ අපගේ ඉරණම.
• عَجِّل (අජ්ජිල්): ඉක්මන් කරන්න, ඉදිරියට ගෙනෙන්න.
• يَوْمِ الْحِسَابِ (යව්මිල් හිසාබ්): විනිශ්චය දිනය, ගණන් බේරීමේ දිනය.

අර්ථ විවරණය:

මෙම අයහපත් ප්රතික්ෂේපකයින් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) හට සමච්චල් කරමින් සහ අවමන් සහගත ලෙස පැවසූහ: "අපගේ පරමාධිපතියාණනි! විනිශ්චය දිනයට පෙර අපට ලැබිය යුතු දඬුවමේ කොටස ඉක්මනින් අපට ලබා දෙන්න." ඔවුන් මෙය පැවසුවේ ඇත්ත වශයෙන්ම එම දඬුවමට බියෙන් නොව, ප්රතික්ෂේප කිරීම නිසා ඇති වූ අහංකාරයෙන් සහ උපහාසයෙනි. ඔවුන් නබිවරයාණන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) ගේ අනතුරු ඇඟවීම් බොරු කොට, "ඔබ පවසන දඬුවම එසේ නම් දැන්ම අපට පෙන්වන්න" යනුවෙන් අභියෝගාත්මක ලෙස ඉල්ලා සිටියහ. මෙය ඔවුන්ගේ අතිශය මෝඩකම සහ සත්යයට එරෙහි වීමේ දැඩි මුරණ්ඩුකම පෙන්නුම් කරයි. ඔවුන් තමන්ට හානියක්ම ඉල්ලා ගනිමින් සිටි අතර, එම දඬුවම ඔවුන් වෙත පැමිණෙන විට ඔවුන් අතිශයින් පසුතැවෙනු ඇත.

මෙම වාක්යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඉල්ලා සිටීම අතිශය මෝඩකමකි. මුස්ලිම්වරයෙකු ලෙස අප කළ යුත්තේ දඬුවමින් ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටීම මිස, එය ඉල්ලා සිටීම නොවේ.
2. උපහාසය සහ සමච්චලය ප්රතික්ෂේපකයින්ගේ ස්වභාවයයි. ඔවුන් සත්යයට මුහුණ දෙන විට එය පිළිගැනීමට අපොහොසත් වී උපහාසයට ලක් කරති.
3. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙන්නේය. එය ඉක්මන් කිරීමට ඉල්ලා සිටියත්, ප්රමාද කිරීමට ඉල්ලා සිටියත්, එය නියමිත වේලාවට පැමිණෙන්නේමය.
4. මෙලොව ජීවිතය පරීක්ෂණයකි. අප විපත්තිවලට මුහුණ දෙන විට ඉවසීමෙන් කටයුතු කළ යුතු අතර, අල්ලාහ්ගේ දයාව හා කරුණාව ගැන සිතා බැලිය යුතුය.
5. අල්ලාහ් තම ගැතියන්ට අනුකම්පා කරන්නේය. ඔහු දඬුවම ප්රමාද කරන්නේ ඔවුන්ට පසුතැවීමට සහ යහමඟට ඒමට අවස්ථාව ලබා දීම සඳහාය. එබැවින් අප ඔහුගේ දයාව අපයෝජනය නොකර, ඉක්මනින් ඔහු වෙත හැරී යා යුතුය.