Surja Sad — Ajet 19

Kuptimet e fjalëve:

• مَحْشُورَةً – të mbledhura, të tubuara së bashku.
• أَوَّابٌ – që i kthehet (Zotit), i bindur, që përsërit (tesbihun/lavdërimin).

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon për mirësinë e Tij ndaj profetit Davud a.s., duke i nënshtruar atij zogjtë, të cilët mblidheshin rreth tij dhe i bashkoheshin atij në lavdërimin dhe tesbihun e Zotit. Ata ishin të bindur ndaj tij dhe i përgjigjeshin atij, duke lavdëruar Krijuesin e tyre. Çdo zog, me zërin dhe lëvizjen e tij, i drejtohej Allahut me përulësi dhe bindje, duke e përsëritur lavdërimin ashtu siç bënte Davudi a.s. Ky është një mrekulli nga mrekullitë e Allahut, që tregon fuqinë e Tij dhe nderin që i dha robit të Tij të devotshëm.

Përfitimet nga kjo ajet:

• Kjo ajet na mëson se lavdërimi i Allahut është një adhurim që e bëjnë të gjitha krijesat, qoftë edhe zogjtë, secili në mënyrën e vet.
• Na tregon se Allahu i nderon robërit e Tij të sinqertë dhe u jep atyre fuqi mbi krijesat, siç i dha Davudit a.s. zogjtë dhe malet.
• Na nxit të jemi të bindur ndaj Allahut dhe të kthehemi vazhdimisht tek Ai me lavdërim dhe përulësi, ashtu siç bënin krijesat e Tij.
• Na bën të kuptojmë se çdo gjë në univers është e nënshtruar ndaj urdhrit të Allahut, dhe se njeriu duhet të jetojë në harmoni me këtë krijesë që lavdëron Zotin e saj.