سورت ص — آیت 39

د کلمو معناګانې:

• عَطَاؤُنَا: زموږ ورکړه (هغه څه چې مونږ درکړي دي).
• فَامْنُنْ: نو ورکړه (بې له حسابه چا ته چې غواړې ورکړه).
• أَمْسِكْ: ونیسه (بنده کړه، بې له حسابه چا ته چې غواړې مه ورکوه).
• بِغَيْرِ حِسَابٍ: پرته له حسابه (هېڅ څوک به تا له دې کار نه پوښتي).

د آیت تفسیر:

ای سلیمانه! دا هغه لوی بادشاهي او عظیم قدرت دی چې مونږ تا ته درکړی دی، او د دې تر څنګ مونږ تا ته دا اختیار هم درکړی چې له دې نعمتونو څخه هر چا ته چې وغواړې ورکړې، او له هر چا چې وغواړې یې منع کړې. تا ته په دې ورکړې او منع کولو کې هېڅ حساب نه دی، یعنې ته به د دې کار په اړه له هېڅ چا نه پوښتل کېږې، او نه به د دې په اړه له تا نه ځواب غوښتل کېږي. دا ستا لپاره یو ځانګړی امتیاز او فضل دی چې مونږ تا ته درکړی دی، ځکه چې ته زموږ نیک او شکرګزار بنده یې.

د آیت څخه ګټې:

• دا آیت ښیي چې الله تعالی خپلو نیکو بندګانو ته څومره لوی فضل او کرم کوي، او هغوی ته داسې اختیارونه ورکوي چې د نورو په پرتله ځانګړي وي.
• په دې پوهېږو چې الله تعالی له خپلو بندګانو سره د هغوی د نیکۍ او شکر له مخې چلند کوي، او څوک چې د الله نعمتونه په سمه توګه وکاروي، الله هغه ته نور هم زیات ورکوي.
• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې په خپلو مالونو او نعمتونو کې باید سخاوت او فیاضۍ ولرو، او له نورو سره د مرستې لپاره تیار واوسو، لکه څنګه چې سلیمان علیه السلام ته دا اختیار ورکړل شوی و چې پرته له حسابه ورکړي.
• په دې کې د الله تعالی د قدرت او لویوالي ښکارنده ده، چې هغه څوک چې د الله نعمتونه لري، باید تل د الله شکر ادا کړي او د هغه په لار کې یې ولګوي.