Surja Sad — Ajet 39

Kuptimi i fjalëve:

• فَامْنُنْ – jepi, dhuroji (nga fjala "menn" që do të thotë dhuratë e madhe).
• أَمْسِكْ – mbaj, ndalo, mos jep.
• بِغَيْرِ حِسَابٍ – pa llogari, pa përgjegjësi për atë që jep ose ndalon.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Profetit Sulejman a.s. me fjalët: "Kjo është dhurata Jonë" – duke iu referuar mbretërisë së madhe, fuqisë mbi erërat, xhindet dhe të gjitha begatitë që ia kishte dhënë Atij, si përgjigje ndaj lutjes së tij që i kishte kërkuar Zotit një mbretëri që nuk i takon askujt pas tij. Pastaj i thotë: "Prandaj jepi kujt të duash ose ndalo kë të duash" – dmth, ti ke liri të plotë veprimi në këtë pasuri dhe pushtet që ta kam dhënë; jepi kujt të duash nga njerëzit, ose mos i jep kujt të duash, "pa llogari" – pra, nuk do të pyetesh për atë që jep ose për atë që ndalon, sepse kjo është dhuratë e veçantë nga ana Ime për ty, si nderim dhe privilegj që nuk i është dhënë askujt tjetër. Ky është një test nga Allahu për Sulejmanin a.s. – a do të jetë falënderues dhe bujar, apo do ta përdorë këtë pushtet sipas dëshirës së tij. Sulejmani a.s. e kuptoi këtë mirë dhe u tregua rob falënderues dhe bujar, duke dhënë nga ajo pasuri pa masë.

Përfitimet nga kjo ajet:

1. Allahu i jep begati kujt të dojë, pa masë dhe pa llogari, dhe kjo tregon madhështinë e Tij dhe lirinë e plotë të vullnetit të Tij.
2. Çdo pushtet dhe pasuri që ka njeriu është dhuratë nga Allahu, prandaj duhet ta përdorë atë në atë mënyrë që e kënaq Zotin, duke dhënë nga ajo për të tjerët dhe duke mos u bërë rob i pasurisë.
3. Bujaria dhe dhënia pa llogari është cilësi e lavdërueshme, por duhet të jetë në vendin e duhur dhe me urtësi, ashtu siç veproi Sulejmani a.s.
4. Ky ajet na mëson se Allahu i provon robërit e Tij me begatitë, për të parë se kush është falënderues dhe kush është mohues.
5. Liria e plotë që iu dha Sulejmanit a.s. në dhënie dhe ndalim tregon lartësinë e gradës së tij te Allahu, dhe kjo na nxit të përpiqemi për t'u afruar te Allahu me vepra të mira, që të fitojmë dashurinë e Tij.