Sad surasi — Oyat 42

Kalimalarning ma'nolari:

• ارْكُضْ – oyog‘ing bilan yerni tep, ur.
• مُغْتَسَلٌ – yuvinadigan joy, g‘usl qilinadigan suv.
• شَرَابٌ – ichimlik, ichiladigan narsa.

Tafsir:

Bu oyatda Alloh taolo Ayyub alayhissalomning og‘ir sinovlardan so‘ng shifo topishini bayon qilmoqda. Ayyub alayhissalom uzoq vaqt davomida og‘ir kasallik va musibatlarga duchor bo‘lgan edilar. Shunda Alloh taolo unga: "Oyog‘ing bilan yerni tep!" – dedi. U kishi oyog‘i bilan yerni tepganlarida, yerdan musaffo va salqin bir buloq otilib chiqdi. Shunda unga: "Bu – yuvinadigan joy, sovuq suv va ichimlikdir", – deyildi. Ya’ni, bu suvdan iching va unda g‘usl qiling, shunda sizdagi zarar va ozor ketadi. Ayyub alayhissalom shunday qildilar va Allohning izni bilan butunlay sog‘ayib, avvalgi holatlariga qaytdilar. Bu voqea Allohning bandalariga beradigan shifosi va rahmati cheksiz ekanini ko‘rsatadi.

Foydalar:

1. Alloh taolo har qanday qiyinchilikdan so‘ng yengillik va shifo berishga qodirdir. Bandasi sabr qilsa, albatta, yordam keladi.
2. Dard va musibatga duchor bo‘lgan inson Allohdan umidini uzmasligi kerak, chunki shifo faqat Uning qo‘lidadir.
3. Oyog‘ bilan yerni tepish kabi oddiy amal orqali ham Alloh buyuk mo‘jiza ko‘rsatishi mumkin – bu Allohning qudrati hech narsaga bog‘liq emasligini bildiradi.
4. Suv – hayot manbai va shifo vositasidir. Islomda poklik va tozalikka katta e’tibor berilgani ham shundan kelib chiqadi.
5. Sabr va shukr – musibatdan chiqishning kalitidir. Ayyub alayhissalomning sabrlari ularni ulug‘ darajalarga olib chiqdi.