Сад сүрәсе — Аять 42

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Аркуд» (ارْكُضْ): аягың белән җиргә бәр, тип.

— «Бириҗликә» (بِرِجْلِكَ): аягың белән.

— «Мугтасәл» (مُغْتَسَل): юыну урыны, гөсле гыйле өчен су.

— «Бәрид» (بَارِد): салкын.

— «Шәраб» (شَرَاب): эчемлек, эчү өчен су.

Аять тәфсире:

Без Айюб пәйгамбәргә әйттек: «Аягың белән җиргә бәр!» Ул аягы белән җиргә бәрде, һәм шуннан салкын, пакь чишмә агып чыкты. Аңа әйтелде: «Бу — юыну һәм эчү өчен урын. Моннан гөсле гыйле кыл, эч, шунда сиңа зыян һәм авырулар китәр». Айюб шул судан эчте һәм юынды, һәм Аллаһ аңа сәламәтлек бирде, аның бәла-казасы бетеп, тәне пакьләнде. Бу — Аллаһның үз колына сынау вакытыннан соң биргән рәхмәте иде.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһ бәла-каза биргәннән соң, үз колларына рәхмәт һәм шифа юлын ача. Авырлыклардан соң җиңеллек киләчәгенә ышаныч арта.
2. Сынау вакытында сабыр итү — Аллаһның югары дәрәҗәсенә ирешү юлы. Айюбның сабырлыгы аңа дөньяда да, ахирәттә дә бөек әҗер китерде.
3. Аллаһның кодрәте чиксез: ул үле җирдән тере су чыгара ала, авыруларны дәвалый ала. Кеше Аллаһтан өмет өзмәскә тиеш.
4. Гөсле гыйле һәм пакьлек — мөселманның иманының бер өлеше. Авыру вакытында да чисталыкка игътибар итү сәламәтлеккә ярдәм итә.
5. Бу аять Аллаһның үз пәйгамбәрләренә карата мәрхәмәтен күрсәтә: ул аларны авыр сынауларга дучар итә, ләкин соңыннан рәхмәте белән колачлый.